Thursday, June 15, 2017

#IntheShadeofFallenChinar

ഉണങ്ങിവീണ മരങ്ങളുടെ ചില്ലയിൽ
മഷിതേച്ച മുഖങ്ങൾ കൊണ്ട്,
മറന്നുപോകാത്തൊരു വികാരമെഴുതിവയ്ക്കുക.

കോറിയും കരണ്ടും
സ്വാതന്ത്ര്യം കെടുമ്പോൾ,
വരച്ച വിരലുകളിൽ നോക്കിയും
തോളിലെ സംഗീതംകൊണ്ടു മനുഷ്യരെക്കണ്ടും,
ചുവന്ന ഇലകളുടെ തണലിലുറങ്ങുന്ന
ഖബറുകളിൽ ചുംബിച്ചും,
ചിന്തിക്കുന്ന മനുഷ്യരായ്
താഴ്വരയിൽ
ഒറ്റക്കൂടാരങ്ങൾ തീർക്കുക.

വായ കെട്ടിയും
വിരലുമുറിച്ചും
'ചിലരായി മാത്രം' നിങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ,
മുറിഞ്ഞതുകൊണ്ടു വരച്ചും
കെട്ടിയടച്ചതുകൊണ്ടു പാടിയും
'പലരായി' നിങ്ങൾ
സ്വാതന്ത്ര്യമെഴുതുക...

Tuesday, June 6, 2017

#മാധവിക്കുട്ടി

ഉരുവങ്ങളുടെ ഇടയിലേയ്ക്ക്
നീയിന്നുമൊഴുകാറുണ്ടോ?
തളർന്നതെങ്കിലും
തിളക്കമുള്ള കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക്
അമർത്തിച്ചുംബിക്കുന്നൊരോർമ്മ പോലെ
തുളുമ്പാതെ നിൽക്കുന്നൊരുമഴയുണ്ട്
നീ വിളമ്പിത്തന്ന ഓരോ അത്താഴത്തിലും...

Monday, May 8, 2017

മറഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട് ചിലകട്ടുറുമ്പുകൾ.

മഞ്ഞുവീഴുന്നത്
മരവിച്ചൊരൊറ്റയടിപ്പാതയിലെ
ഇനിയും മധുരം വിളമ്പുന്ന
നിന്റെ കണ്ണുകളിലൂടെയാകുമ്പോൾ,
മഴയാകാതെ എന്റെ ഓർമ്മകൾ
മടങ്ങിപ്പോകുവതെങ്ങിനെ?
ഹൃദയം വറ്റിപ്പോകുന്ന

ചില വെയിലനക്കങ്ങളിൽ
നാമിനിയും ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ,

മരച്ചുവടുകൾ
മറവിയുടുത്ത ചെമ്പകങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറയുമ്പോൾ,
ആകാശത്തുനോക്കി കരഞ്ഞുകൊണ്ടു
നമുക്കൊരു കടലുണ്ടാക്കണം,
പറഞ്ഞുതീരാത്ത രാത്രികളുടെ
മധുരമുള്ള മുറിവുകൾ കൊണ്ടുപായകെട്ടിയൊരു

വഞ്ചിയുണ്ടാക്കണം,
തുഴഞ്ഞുപോകുന്ന ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴത്തിലേക്ക്
മറിഞ്ഞുവീഴാനൊരു മഴക്കാലമെങ്കിലും കരുതിവച്ച്,
മറഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട് ചിലകട്ടുറുമ്പുകൾ.
വെറുതേ മൗനത്തിലേക്കു തറച്ചുവച്ച്
ഓർമ്മകളുടെ മധുരംകൊണ്ടുകടിക്കുന്ന
ചിലകട്ടുറുമ്പുകൾ.
അവരിപ്പൊഴും എനിക്കുള്ളിൽ
നിന്റെ കാടൊരുക്കുന്നുണ്ട്,
വെയിൽകിതപ്പുകളെ പുതച്ചുകൊണ്ട്
ആകാശംനോക്കാതെ ഞാനിന്നും
നിന്റെ വേരുകളിലേയ്ക്ക്
എന്നെപ്പറിച്ചു നടുന്നു,
നാമിരുപേർ ചേർന്ന്
ഒരുകാടാകുന്നു.
ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് പൂവിറുത്ത്
ഓരോകിളിയും
നമ്മുടെ നിശബ്ദതയിലേയ്ക്ക്
സ്നേഹത്തിന്റെ എരിവുപകുത്തുവയ്ക്കുന്നു.

(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : http://familyfriendseverythingyouneed.blogspot.in/2013/02/abstract-paintings.html)

Sunday, February 5, 2017

ഒരില നനയുന്നത്.

അകലം മരണമാകുന്നതെങ്ങനെ
ഓർമ്മകളിങ്ങനെ

നിന്റെ ചായ്‌പ്പിൽ
ചുരുണ്ടുകൂടുമ്പോൾ?

വിരലകലങ്ങൾ വഴിയിലുപേക്ഷിച്ച നിറങ്ങൾ
ഹൃദയത്തിലിരുന്നു നിന്നെ വരക്കുമ്പോഴാവണം

സ്നേഹം പനിപോലെയാകുന്നത്,
മഞ്ഞുപൊള്ളിച്ച മരച്ചില്ലയിൽ
മൗനംകൊണ്ടൊരു പക്ഷി ചിലയ്ക്കുന്നത്,
ഞാനുന്മാദിയുടെ പുതപ്പുരിയുന്നത്,
നിറകണ്ണുകൾകൊണ്ടാകാശമതിന്റെ
ചെമ്പരത്തിത്തോപ്പുകൾ നനയ്ക്കുന്നത്,
കലങ്ങിയ കവിത പോലെ യൗവ്വനം
വെള്ളികെട്ടിയെന്റെ മുടിയിഴയിലൂടെ
നിന്നെത്തേടിയിറങ്ങുന്നത്,
പാതി നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾക്കുള്ളിൽ
പെയ്തുതോരാതെ
ഒരില നനയുന്നത്,
മഴത്തണുപ്പുംമുത്തി പിന്നെയും ചുണ്ടുകൾ
സ്നേഹം സ്നേഹമെന്നാർത്തു കയർക്കുന്നത്,
ആകാശം നീലിക്കുന്നതിനു മുൻപുള്ള
ആ നിമിഷത്തിൽ,
അപ്പോൾ മാത്രമാവണം
നിറങ്ങളില്ലാത്ത ചില സ്വർഗ്ഗങ്ങളിൽ
വസന്തം വരുന്നതും!

 
 (ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : https://www.pinterest.com/pin/22095854397044436/ )

Thursday, January 12, 2017

പൂ ചൂടുന്നവർ.

പൂ ചൂടുന്നവർ
ആകാശത്തിനും കടലിനുമിടയിലെ
ആലിംഗനമരങ്ങളിൽ
ആത്മാവ് കോർക്കപ്പെട്ടവരാവാം!
(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : https://www.pinterest.com/pin/535717318151491676/ )

Tuesday, September 27, 2016

പറുദീസയിലേയ്ക്കിറങ്ങിപ്പോയ രണ്ടുപേർ.

പ്രേമത്തോടെ
എന്നെ പാനം ചെയ്യുന്നവനേ,
ഈ കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ
എതുകാരണങ്ങളുടെ കുരിശിലാണ്
നീ തറയ്ക്കപ്പെടുന്നത്?
ഏതു മൗനത്തിന്റെ മുൾക്കിരീടത്തിലാണ്
നീ വായിക്കപ്പെടുന്നത്?
നിന്റെ നോട്ടം
എന്റെ കണ്ണിൽ തറഞ്ഞ മുള്ളാകുന്നു.
വിയർത്തു വേദനിക്കുമ്പോൾ
സ്നേഹത്തിന്റെ അപ്പം വച്ചുനീട്ടുന്ന
അവസാനത്തെ കഴുമരത്തിലേയ്ക്ക് 
നമുക്കിറങ്ങി നടക്കാം.
ഏദനിൽ,
ആപ്പിളുകൾ പൂക്കുന്ന തോട്ടത്തിനരികിൽ,
പലനിറമുള്ള ചെമ്പരത്തികൾ നട്ട്,
കിളിയും പാമ്പും വന്നവിടമാകെ
കാടാകുന്നതുവരെ,
കാത്തിരിപ്പിന്റെ പച്ചപ്പിലുറങ്ങാം.
കുളിരുകളുടെ ചെറുതേൻ കുടി-
ച്ചിണക്കുരുവികളെപ്പോലെ,
കളവുപറയുന്ന കാറ്റുമായ്ക്കൂടി
ലഹരികൾ രുചിക്കാം.
ആകാശച്ചെരുവിലെ അരുവിയിൽ കുളിച്ച്
ആത്മാവുകുതിരുമ്പോൾ,
ദേഹം വിശക്കുമ്പോൾ,
ഹൃദയം വിളമ്പുന്ന വിരുന്നുകാരാകാം.

നിന്റെ കൈപിടിക്കുമ്പോൾ മാത്രം
ഓർമ്മകൾ ഇലകൊഴിക്കുന്നൊരു മരമായ്,
ഇനിയും പൊഴിഞ്ഞുതീരാത്ത
പ്രേമത്തിൻ നൂലുപൊന്തിയ
കമ്പിളിയും പിഴിഞ്ഞുണക്കി ഞാൻ.

പാതിമുറിഞ്ഞ കണ്ണീരിനി
മണ്ണിലെന്റെ വിരഹം
വരച്ചിടുന്ന രാത്രിയിൽ,
ഉമ്മകൾ വീണ നെറുകുകൾ തുടച്ച്
ദേവാലയങ്ങളടഞ്ഞ വഴിയിൽ,
ഒരുവട്ടം കൂടി
പ്രേമം നഷ്ടപ്പെടാത്തവരായ്
നമുക്ക് പുനർജനിക്കണം.
കടുംചുവപ്പുള്ള ചെമ്പരത്തികൾ കൊണ്ട്
അന്നും നീ എന്റെ കഴുത്തിൽ ചുംബിക്കുമെന്നെനിക്കറിയാം!

എന്നെ വരിഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള
നിന്റെ മോഹങ്ങളുടെ പറുദീസയിൽ,
കടൽമേശയ്ക്കിരുപുറമിരിക്കുന്ന
നമ്മുടെ കണ്ണുകളിലെ
മഷിയുണങ്ങാത്തൊരിടവേളയാകട്ടെ
ഇനിയുള്ള ഓരോ ഇറങ്ങിപ്പോക്കും!
(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : http://canvaspainting4less.com/category/abstracts-and-modern-art/ )

Monday, September 26, 2016

അമ്മക്കുള്ളിലെ അപ്പൂപ്പൻതാടികൾ.

ഉടലിലെവിടെയോ മഴപെയ്യുന്ന നേരത്ത്
ഉദരത്തിലുണരുന്ന കുഞ്ഞുമ്മകൾ,
ഉള്ളുപൂക്കുമ്പോൾ മാത്രം
കാറ്റോളം പറന്നപ്പൂപ്പൻ താടിയായ്
അമ്മയാകുന്നവൾക്കുള്ളിലെ കുഞ്ഞുപെണ്ണ്!
(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന്: https://www.pinterest.com/mazelannie/femmes-maternit%C3%A9/ )

Monday, September 19, 2016

നീ വരികൾ.

     -1- 
നീ മരമാവേ
ഞാൻ വേരായി.
നീ മണമാവേ
ഞാൻ ഇലയായി.
ഇരുവസന്തങ്ങൾ തേടി ഒരുമരം,
ഇലപൊഴിച്ചുന്മത്തരായ് നാമിരുപേർ!

     -2-

നീ നിഴലാകുമ്പോൾ മാത്രം
നിറംവയ്ക്കുന്നെന്റെ ഉള്ളുമ്മകൾ.
നീ നനവാകുമ്പോൾ മാത്രം
നാണമെറിയുന്നെന്റെ കണ്ണിണകൾ.
നിന്റെ നെഞ്ചിൽ
എന്റെ കടൽ തിളയ്ക്കുന്നുണ്ട്.
ചുവന്ന പൂക്കളെത്തേടി ഒരുമരം
ഇനിയുമെന്റെ ചുണ്ടിലിരുപ്പാണ്,
വേനലുംകൊണ്ട് നീ വരുവോളം!

     -3-

വസന്തങ്ങൾ വന്നുപോകുമ്പോൾ
നീ ശലഭവും
ഞാൻ ആകാശവുമാകുന്നതിനെക്കുറിച്ച്
നീ എന്തുപറയുന്നു?

     -4-

പാതികൂമ്പിയ നിന്റെ കണ്ണുകളിലെവിടെയോ
എന്റെ പകൽ ചായുന്നുണ്ട്,
രാവേറെ കഥകൾ പറയാൻ..

     -5-

നീ എന്റെ മുടിയിഴയിലൊളിക്കുന്ന മുഖം.
ഞാൻ
നിന്റെ ശ്വാസമേറ്റേറെപ്പൂത്തുപോയൊരു
പൂമരം!

     -6-

കടലസ്തമിക്കുന്നിടത്താണ്
നീയുദിക്കുന്നത്.
നിലാവുകൊണ്ടെന്നെ പുതപ്പിക്കുന്ന
നിന്റെ വിരുന്നുതേടി,
ഞാനൊരു തിരയാകുന്നിടം!

     -7-

രാവണഞ്ഞിട്ടും
മരം നനഞ്ഞിട്ടും
പെയ്തുതോരാതെ നമ്മൾ,
പ്രണയിച്ചുതീരാത്ത നമ്മൾ!

     -8-

നീ നൃത്തം ചെയ്യുമ്പോൾ
അലങ്കാരങ്ങൾ അഴിച്ചുവച്ച്
എന്റെ ശരീരമിതാ സ്നേഹം വിളമ്പുന്നു,

ആത്മാവിലെ എരിവുകൊണ്ടു നാം
മുറിപ്പെടുന്നു!

     -9-

നിന്റെ വിരൽ ചുവന്നെന്റെ
ഹൃദയത്തിലേയ്‌ക്കൊരു തുള്ളി.
സ്നേഹം വിയർത്തെന്റെ
വറ്റുപാത്രത്തിലൊരു പരൽ.
നാമിറ്റിയ ഭ്രാന്തുകളുടെ രുചി പകുക്കുമ്പോൾ,
പ്രിയപ്പെട്ടവനേ,
നീ എനിയ്ക്കുപ്പാകുന്നു!

(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : https://mixedmediaartistsinternational.blogspot.in/2011_07_01_archive.html )