Sunday, July 7, 2019

അഹങ്കാരം

വിതച്ചില്ല
വേരോടി.
മുളച്ചില്ല
തഴച്ചു.
ഒടുക്കം
കള വിളയായ്.

Friday, July 5, 2019

ചിലരുണ്ട്, മനുഷ്യരെപ്പോലെ

കണ്ണിലെ കടലുകൊണ്ട്
കാലറ്റം കഴുകിമുത്തിയവരെ
ഓർത്തുകിടക്കുന്ന രാത്രിയിൽ,
നെഞ്ചിലെ വേവുകെടാൻ
ചൂടുപിടിച്ച കാലുകളിലേയ്ക്കു
താമരക്കുളമായ് ചുരുണ്ടുപോകുന്ന
മനുഷ്യരെ സ്വപ്നം കാണുന്നു.

ഒറ്റയടിപ്പാതയിലെ ഒറ്റവൃക്ഷത്തിൽ 
ഒറ്റു വെളിപ്പെട്ട നേരത്ത്,                                           
മനുഷ്യരെന്ന ചാട്ടയടി കൊണ്ടുകൊണ്ട്
പലരുമൊരുനാൾ ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
ആകാശത്തിൽ തണലുകിട്ടാതെ
ഒരു പറവ,
വിതച്ചതു കൊയ്യാൻ
ഭൂമി തേടുന്നു.

രാത്രിയുടെ അടുക്കളത്തോട്ടത്തിൽ
വിശപ്പിന്റെ ഉറിയകലങ്ങളിൽ
നമ്മളപ്പോൾ,
നനഞ്ഞ കൈവിരലുകളാൽ
ചിലശില്പങ്ങളെ സുന്ദരമാക്കുന്നു...

Thursday, November 15, 2018

കണ്ണടവച്ച നമ്മൾ

(2018 ഒക്ടോബർ ലക്കം ശാന്തം മാസികയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു)

Sunday, August 5, 2018

#സ്വാർത്ഥത

ഞാനായിരിക്കാത്തിടങ്ങളിലേയ്ക്ക്
ഞാനിപ്പൊ പോകാറില്ല...

Friday, July 6, 2018

എന്താ അല്ലേ!

(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന്: Here)
നിന്റെ പറമ്പിൽ
നേരമൊരു കുളംകുത്തുന്നു.
നിറയെ വെള്ളമുള്ള
അതിന്റെ കരയിലിരുന്ന് നീ
മേനികുറഞ്ഞ രണ്ട് കല്ലുകളെടുത്ത്
കുളത്തിലേക്കിടുന്നു.
താളത്തിലൊഴുകി ഭാരമില്ലാതായ
ആ കല്ലുകൾ,
വെള്ളത്തിൽ പൊങ്ങിക്കിടന്ന്
അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ഉമ്മവയ്ക്കുന്നു.
ആ ഉമ്മത്തണുപ്പുറഞ്ഞ്,
ആ കരയിൽ,
ഒരുമഴ ഉരുണ്ടുകൂടുന്നു.
മഴയ്ക്ക്
എരിവും പുളിയുമിടാൻ
കുറേശ്ശേ കാറ്റുമൂതുന്നു.
കാറ്റിന്റെ കനത്തിൽ,
കരയിലെ അയയിൽ
ഉണങ്ങാൻ കിടന്ന
ഒരുകഷ്ണം അഭിമാനത്തുണി പറന്ന്
ആരുടെയൊക്കെയോ എളിയിൽ* കയറുന്നു.
അപ്പൊഴും
കല്ലുകൾ
നന്നേ ഭാരം കുറഞ്ഞ്
വെള്ളത്തിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നു.
ഇതുകണ്ട്,
കാറ്റടിച്ചു മുറുക്കംവിട്ട
എളികളിൽ നിന്ന് തുണിപറിച്ചൊരു കൂട്ടർ,
അതിനെ അലക്കി വെളുപ്പിക്കാൻ
നിന്റെ കുളത്തിലേക്കിറങ്ങുന്നു.
മേനിയില്ലാത്ത നിന്റെ രണ്ടുകല്ലുകളെ
അവർ,
മേനിയുള്ള തുണികൊണ്ട്
മൂടിപ്പിടിക്കുന്നു.
പാവം കല്ലുകൾ,
വിശക്കുന്ന മീനുകൾക്ക്
കൊത്തിയെടുക്കാൻ പാകത്തിൽ
തുണിക്കഷ്ണത്തിനടിയിൽ
ശ്വാസം മുട്ടിച്ചാകുന്നു.
അങ്ങനെ,
കുളത്തിൽച്ചാടി
'ശുദ്ധിവരുത്തിയ' തുണികൾ,
അയകളിൽ നിന്ന്
കൊടികളിലേയ്ക്ക്
യാത്ര ചെയ്യുന്നു.

ശ്വാസംമുട്ടിച്ചത്ത
കല്ലുകളിലടിച്ചു നനച്ച്,
എത്ര തുണികളാണ് 
നമ്മൾ ഇങ്ങനെ
ചരിത്രമാക്കിയിരിക്കുന്നത്!

(*അരക്കെട്ട്)

Tuesday, June 19, 2018

കുഞ്ഞോൾ

പുറത്തെടുക്കുമ്പോൾ,
പിറക്കാനിടമില്ലാത്തവൾ കുത്തിവരച്ച
കടലാസ്സിടക്കിടെ തൂങ്ങിമരിക്കുന്ന
ഉറക്കച്ചടവുകളെക്കുറിച്ചാണ്…

ഏതോ കുളിമുറിയിൽ
പച്ചപ്പായൽ വഴുക്കുന്ന തറയിൽ
രൂപം പോലുമില്ലാതെ
ചോരത്തുള്ളികളായവളെക്കുറിച്ചാണ്,
ഉറയ്ക്കും മുൻപേ ഒലിച്ചുപോയ
സ്നേഹകുടുക്കയെ കുറിച്ചാണ്,
അമ്മ കഴുകിക്കളഞ്ഞവളെക്കുറിച്ചാണ്...

(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : Here)

Friday, March 30, 2018

മേരിയെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ

മേരീ,
ലോകത്തിന്റെ പാപം പേറിയവൻ
നിന്റെ മടിയിൽ മരിച്ചുകിടന്നിട്ടുണ്ട്.
പെറ്റവയറിന്റെ ചുളിവുകളോട് ചേർത്ത്
അന്നേരമവനെ നീ
നാഥനെന്നുമാത്രം വിളിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം.
മുറിവിലെ ചോരയിൽനിന്നവന്റെ കൈയ്യെടുത്ത്
മതിവരുവോളം ചുംബിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം.
നീ തലോടിയ തണുത്ത ദേഹത്തവൻ
മൂന്നുനാളിനു മുൻപേ, ഒരുവട്ടം
ഉയർത്തിട്ടുണ്ടാവണം.
തരിശുകിടക്കുന്ന പലനെഞ്ചിലും 
പിഞ്ചുകാലുകൊണ്ട്
തച്ചന്റെ വീട്ടിലെ
ഒരു മേശയെങ്കിലും
മറിച്ചിട്ടിട്ടുണ്ടാവണം.