Monday, March 31, 2014

മൂന്ന് അപ്പവും ഒരുകുപ്പി എണ്ണയും

അങ്ങനെ ഞാൻ പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു.

വിരസത തോന്നാത്ത ദിവസങ്ങളിലൊന്നിൽ സോഫയും ചാരി ചുവരിലെ 'ആർട്ടിസ്റ്റ്' ചിത്രവും നോക്കിയിരിക്കുമ്പോഴാണ് പടക്കോ എന്നൊരൊച്ചകേട്ട്    എന്റെ ദിവാസ്വപ്നം പാതി വഴിയിൽ മുറിഞ്ഞത്. ജനലിലൂടെ പുറത്തേയ്ക്ക് ഏന്തിവലിഞ്ഞപ്പോൾ അതാ തറയിലൊരു കറുത്ത കവർ. സംഗതി നമ്മുടെ നാട്ടിൽ നിരോധിച്ചു എന്ന് പറയുകയും എന്നാൽ വേമ്പള്ളി പട്ടണത്തിൽ സുലഭമായി വില്ക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന നല്ല അസ്സല് പ്ലാസ്റ്റിക്‌ കവർ. അറിയാതെ മുകളിലേയ്ക്കൊന്നു നോക്കി. അടുത്തുള്ള ബിൽഡിങ്ങിന്റെ മൂന്നാംനില ബാൽകണിയിൽ നിന്നു പാത്രം കഴുകുന്നു ഞങ്ങൾക്കാ എച്ചിൽ സമ്മാനം തന്ന ദേവത. ഹൊ, ഞാനാരെയും കുറ്റം പറയുന്നില്ല. പക്ഷേ ഞങ്ങളുടെ തലയിൽ താമസിക്കുന്ന ബീഹാറിയെയും കൊച്ചിപട്ടണത്തിന്റെ പ്രശസ്തിയെയും പറ്റി എന്തെന്നില്ലാതെ ഓർത്തു.
അന്ന് മുതൽ അവൾ എന്റെ ശത്രുവായി.

'മാഡം പിശുക്കുകാണിച്ചോളൂ. പക്ഷേ അതിന് ഞങ്ങളെന്തു പിഴച്ചു?' എന്ന വിശേഷണം അക്ഷരംപ്രതി ചേരുന്ന ഒരു ഹൈ ക്ലാസ്സ്‌ മാഡത്തെക്കുറിച്ചാണ് എനിക്കടുത്ത് പറയാനുള്ളത്. കടുകു മുതൽ ഡ്രൈ ഫ്രൂട്സ് വരെയും പിന്നെ ടോയ്ലെറ്റ്‌ കഴുകുന്ന ആസിഡ് മുതൽ നമ്മൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന ചെരുപ്പുവരെയും ആവശ്യം അനുസരിച്ച് കടം ചോദിച്ചുവരികയും ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞാൽ അനുവാദം ഇല്ലാതെ 'ഐ വിൽ ടേക്ക്' പറഞ്ഞ് എടുത്തുകൊണ്ടു പോകുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ടൂം റെയ്ഡർ (tomb raider). ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സ്വീകരിച്ച് പിന്നെ മെഗാ സീരിയൽ പോലെ കുറ്റം പറയുന്നൊരു വീട്ടമ്മയുടെ മുഖമാണോ എനിക്ക് എന്നറിയില്ല. എങ്കിലും കാറും സ്കൂട്ടിയും ഉള്ളിലൊതുക്കി മറ്റുള്ളവന്റെ ഷെയർ ഓട്ടോയെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്ന ആ നോട്ടുദാഹിയാണ് എന്റെ രണ്ടാമത്തെ ശത്രു.

'ഈസ് ഷി എ ടീച്ചർ? ആൻഡ്‌ വണ്‍ മോർ തിങ്ങ്- ഷി ഈസ്‌ എ മലയാളി'- ഈ രണ്ടു പ്രസ്താവനകളും കേട്ട് 52 ഡിഗ്രീ ചൂടിനും മേലെ വിയർത്ത് ഞാൻ എന്റെ വാല്മീകത്തിനുള്ളിലേക്ക് കയറി. ഒരു കുമ്മട്ടിക്കാ കഷണവും കഴിച്ച് രോഷവും കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ആരോപിതയായ 'മഹാത്മാവിന്റെ' മൂക്കിൻതുമ്പിലേയ്ക്ക് ചീമുട്ടയെറിയണം എന്നൊരാഗ്രഹം എന്റെ മനസ്സിൽ തടിച്ചുകൂടി. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ അവൾ അവളുടെ സത്തപ്രകടനം കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ എട്ട് സാധുക്കളുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് കടപ്പക്കല്ല് വാരിയെറിയിച്ചിരിക്കുന്നു. ആവശ്യങ്ങൾ തികച്ചും വ്യക്തിപരവും അഭിപ്രായങ്ങൾ സാമൂഹികവും ആകുന്നതുകൊണ്ടുള്ള പ്രശ്നമാണിത്. എന്തുതന്നെയായാലും അവളുടെ 'ഉപയോഗിക്കൂ വലിച്ചെറിയൂ' മുദ്രാവാക്യത്തിന്റെ ചീഞ്ഞുനാറ്റത്തിൽ മലയാളി എന്ന റീജ്യണലിസത്തിന്റെ ലേബൽ ചാർത്തപ്പെട്ടതിനാൽ ഞങ്ങൾ എട്ടുപാവങ്ങൾ ഒരുനിമിഷമെങ്കിലും വിധിക്കപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ പൂശാത്ത സെന്റിന്റെ നാറ്റം വാങ്ങിത്തന്ന ആ മോസ്റ്റ്‌ മോഡേണ്‍ ബേബി എന്റെ മൂന്നാമത്തെ ശത്രുവായി. (മറ്റ് ഏഴുപേരുടെ മാനസികാവസ്ഥ പറയാൻ ഞാൻ ആളല്ല.)

ഈ മൂന്നു പേരോടും എങ്ങനെ പ്രതികാരംചെയ്യും? നിരുപദ്രവകരമായ പല വഴികൾ ആലോചിച്ചു. ഒന്നും പ്രാവർത്തികമായി തോന്നിയില്ല. ഒടുവിൽ ഒരൈഡിയ ഉദിച്ചു. എലി നക്കിയ ശർക്കര ഉരുക്കി പൂത്തുപോയ അരിമാവിൽ കലക്കി, കനച്ച ഒരു കുപ്പി എണ്ണയൊഴിച്ച് മൂന്ന് 'അരിസലു അപ്പം' ചുട്ടുകൊടുക്കാം.

ആൻ ഐഡിയ കാൻ റീപ്ലേസ് യുവർ റിവൻജ് എന്ന് പറഞ്ഞത് ശ്രീ അഭിഷേക് ബച്ചനാണോ(?)

വേണ്ട! ഇതൊന്നും നടക്കില്ല. ആവശ്യങ്ങൾ മാത്രമല്ല സംസ്കാരവും തികച്ചും വ്യക്തിപരമാണെന്നു ഞാനെന്റെ മനസ്സിനെ പറഞ്ഞങ്ങു പഠിപ്പിച്ചു. ഇതിലും നല്ലൊരു പ്രതികാരശമനി വേറെ തോന്നിയില്ല..