Sunday, July 20, 2014

ചില സ്വപ്നങ്ങൾ

വീണ്ടും കടലുകാണണമെന്ന ഒരു സ്വപ്നമുണ്ട് എന്റെ മനസ്സിൽ. വെള്ളനിറമുള്ള നുരകൾക്കിടയിൽ ആരാലുമറിയപ്പെടാതെ പൊങ്ങുതടിയായി ഒഴുകിനടക്കണമെന്നും മനസ്സിന്റെ നീല ചിറക് അവിടെ ഉപേക്ഷിക്കണമെന്നും എന്നോ ഞാനാഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. തിരകൾക്കിടയിൽ ദയയുടെ ചിരി പടർന്ന ചില വാക്കുകൾപോലെ പിന്നെയും സ്വപ്‌നങ്ങൾ ഒരു കടലായ്.
കണ്ണീരിന്റെ ഉപ്പുപടർന്ന ഓർമകളുടെ കയ്യൊപ്പാണ് കടൽ. ചില നേരങ്ങളിൽ മരണം കുളിരിനു പുതക്കുന്നൊരു കരിമ്പടം പോലെ, എല്ലാ അപമാനത്തിന്റെയും അവസാന വാക്ക്.
വട്ടത്തിലോടുന്ന വലിയ ക്ലോക്കിൻറെ  പുറംസൂചി പോലെ നിറംമങ്ങി കൂനിച്ച കണ്ണുകളുയർത്തി എവിടെയോ ഇരുന്നു മഷി തുപ്പുമ്പോൾ ഞാനോർത്തത് കടലിന്റെ മറവിയെപ്പറ്റിയാണ്. ചില സ്വപ്‌നങ്ങൾ മരിക്കനുള്ളതാണ്. മറക്കപ്പെടാനും.