Sunday, November 30, 2014

വിശപ്പ്

വിശപ്പിനെന്തുകൊണ്ടാണ് 
തടിച്ച ചുണ്ടുകളും ചുരുണ്ട മുടിയും?
വിശപ്പിനെന്തുകൊണ്ടാണ്
കള്ളന്റെ നോട്ടവും പതിഞ്ഞ ശബ്ദവും?
വിശപ്പിനെന്തുകൊണ്ടാണ്
കറുത്തനിറവും വെളുത്ത ആതമാവും?

എനിക്കു വിശക്കുന്നു,
എന്റെ ആത്മാവുചുവക്കുന്നു,
പേരറിയാ വൃക്ഷച്ചുവട്ടിൽ
കലാപം പഠിപ്പിച്ച ചോരപ്പുഴ നനഞ്ഞ്.
വിശപ്പിന്റെ ചുരുളും തടിപ്പും
പാവമെന്നെ കറുമ്പനെന്നു വിളിച്ചു,
അതുകേട്ടാത്മാവിലും ഞാൻ കരിപൂശി വച്ചു.
(Inspired by 'Twelve Years a Slave')












Friday, November 28, 2014

മൂന്നു സുന്ദരികൾ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു

ഒന്നാമത്തെ സുന്ദരീ,
നിൻ കാൽചിലങ്കകൊണ്ടിളം
പൈതലിൻ വിവശമാം
കേളികളോർമ്മപ്പെടുത്തല്ലേ.
ചങ്ങലക്കിട്ടൊരാ പൈതലെന്നുള്ളിൽ
നിന്നെന്നോ പിരിഞ്ഞുപോയ്.

രണ്ടാമത്തെ സുന്ദരീ,
മൃദുലമാം ആ വിരൽ
പാടെന്റെ ചിറകോടിണചേർത്തു
വിളമ്പിയ മധുപാത്രം
നീ എടുത്തുകൊള്ളൂ.
മുറിവേറ്റ മുഖങ്ങളിൽ
മനസ്സൊളിപ്പിച്ചെന്റെ
ചിരിക്കാത്ത യൗവ്വനവും
നീ എടുത്തു കൊള്ളൂ.


മൂന്നാമത്തെ സുന്ദരീ,
നിന്റെ ചേലയുടെ സൗന്ദര്യം
ചുളിവുകൾ വീണൊരെന്റെ
സ്വപ്‌നങ്ങൾക്കില്ലായിരുന്ന-
തുകൊണ്ടുമാത്രം ഞാൻ
ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ
നിന്നെ കണ്ടിരുന്നു.

പോകുന്നു അവർ

പോകുന്നവർ
തീക്കാടുകൾ തേടി,
കശാപ്പിന്റെ കത്തിയും
കൈകളിലേന്തി.
പാരസ്പര്യത്തിൻ
കലപ്പയിലൊഴുക്കിയ
വിയർപ്പും വിശപ്പും
നിനക്കു സ്വർഗം തരട്ടെ.
പോരില്ല ഞാനെൻ
ഭാണ്ഡവും പേറി,
നിനക്കു പിന്നാലേ
നരകഭയത്താൽ.
പിരിയാം നമുക്കീ
കാടിന്റെ വിടവിൽ,
വഴിക്കണ്ണൊതുക്കിയ
ചില്ലതൻ മറവിൽ.
ഒത്തിരിക്കാലം
പിന്നിട്ടു കഴിഞ്ഞു,
തീക്കാടിലേക്കിനി ദൂരം
നന്നേ കുറവ്.
പിരിയാം കാശാപ്പിന്റെ
വേലിത്തടത്തിൽ.
നാം തേകിത്തണുപ്പിച്ച
മണ്ണിൻ മടിയിൽ.
നിശബ്ദരായ് മരണം
നമുക്കേറ്റുവാങ്ങാം.
അവിടാദ്യം പിരിഞ്ഞവർക്കാ-
യൊന്നു വെറുതേ ചിരിക്കാം..











(കളിയിക്കവിളയിൽ കണ്ട നീചമായ കാലിക്കടത്തിനോടു പ്രതികരിക്കാനാവാതെ..)

പെണ്‍ചിരികൾ

അടക്കിപ്പിടിച്ച രാത്രിക്കരച്ചിലിൽ
മൂന്നു പെണ്ണുങ്ങളോടായ്
'മൂന്നിലുമുള്ള ഒന്ന് ഏതെന്നു'
സമാധാനത്തിന്റെ ചിരി
ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു.
പെണ്‍ചിരി കൊണ്ടൊതുക്കിയ
ഉത്തരം കണ്ടവൾ
സമാധാനമായ് ആ രാത്രി
കിടന്നുറങ്ങി.
പുലർച്ചേ ഉണരാനായ്
കണ്‍ചിമ്മി നോക്കവേ
ഇരുട്ടും വെളിച്ചവും ഇരുട്ടുമാത്രം,
ഇരുട്ടിന്റെ ഉള്ളിലാ പെണ്‍ചിരികൾ വീണ്ടും.

Thursday, November 27, 2014

പാടുന്നു ദേവാ










നിനക്കുള്ളിലെ അരൂപിയാണു ഞാനെന്നുകേട്ട്
ഉറക്കം വരാത്ത കലാപത്തിന്റെ നാളിൽ
അവിശ്വാസിയുടെ വാതിൽക്കൽ
അവൾ ചോറിനുപോയി.
മാനസാന്തരപ്പെട്ട വിശ്വാസിക്ക് 
ചോറില്ലെന്നു പറഞ്ഞവർ,
പരാജയപ്പെടുത്തി അവളെ തിരികെ അയച്ചു.
ഒഴിഞ്ഞ വയറിന്റെ കാറിച്ച മാറാൻ 
വഴിവക്കിൽ അവളൊരു കീറപ്പായ് വിരിച്ചു.
ആകാശം കൊണ്ടതിനു മേല്ക്കൂര വാർത്തു.
പതിഞ്ഞ വിളികൾ കൊടുത്ത മരപ്പിന്റെ തണലിൽ
പിന്നെയുറങ്ങിയവൾ അവിശ്വാസിയായി.

ഒരു രാത്രി നിശബ്ദ പഥികനാം ദേവൻ
കരുണകൊണ്ടിരു ചിറകുവരച്ചവളുടെ
മണ്‍മുറ്റത്തു നിഴൽച്ചിത്രമായ്‌ മാറി
അവളുമലിഞ്ഞതിൽ മണലായി ദേവാ
പാടുന്നു നിശബ്ദമാപഥികനെപറ്റി...

(Inspired by Tagore's 'Silent Steps')

അതിൽ പിന്നെ



വിശപ്പടക്കാൻ മുന്തിരിച്ചാറിനു വേണ്ടി
തപസ്സുചെയ്തവളുടെ തീൻമേശയിൽ കിട്ടിയത്
ഉപ്പിട്ട ജീവന്റെ തുടിപ്പ്.
ഭ്രൂണത്തെ ഭക്ഷിച്ചതിൽ പിന്നെ
വിശപ്പ്‌ കെട്ടുപോയവൾ
തീൻമേശക്കു മുന്നിൽ വരാതായി..

Monday, November 17, 2014

ഉപകാരപ്പെടാത്ത എന്തോ ഒന്ന്













ഒരു വർഷകാലത്തിന്റെ അവസാനം
എന്താണ് വേഴാമ്പലിനു നഷ്ട്ടപ്പെട്ടതെന്നു
വേടനോടു ചോദിച്ചപ്പോൾ
നിണംപുരണ്ട അമ്പുകൾ നോക്കി
ചിരിച്ചുകൊണ്ടയാൾ പറഞ്ഞു,
ഇടിമുഴക്കത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ.
അതുകേട്ട് അലോസരപ്പെട്ട്
പെരുമഴ പിന്നെയും പെയ്യുമ്പോൾ
അവളുടെ ചോര ഊർന്നിറങ്ങി
അവിടെ ഗോതമ്പിന്റെ നിറമുള്ള
പാഴ്മരങ്ങൾ കിളിർത്തു.
കുളിരുന്നവന് കരിമ്പടമാകാൻ
അവളുടെ ചീഞ്ഞചില്ലകൾ
അപ്പൊഴേ വേടൻ പെട്ടിയിലടച്ചുവച്ചു.
നിങ്ങൾക്കു ഉപകാരപ്പെടാത്ത എന്തോഒന്ന്
ഇപ്പോഴുമാ പെട്ടിയിലുണ്ട്‌ .
വേരു ചീഞ്ഞ ചോളച്ചെടി പോലെ.