Tuesday, August 18, 2015

നഷ്ടത്തിന്റെ കടലിടുക്കുകൾ.

വലിയൊരു തിരവന്നു
കാലിനെ മുത്തുമ്പോൾ,
പുറകോട്ടോടിപ്പോകുന്ന
തണുപ്പായിരുന്നു നീയെന്നും.
ജീവനിലെവിടെയോ,
നരവീഴാത്ത കുഞ്ഞുകാട്ടിലെ
കളിക്കൂട്ടുകാരി.
അകലത്തിരിക്കവേ
അവളും ഞാനും
ഒർമ്മക്കയത്തിലെ
പച്ചമനുഷ്യരായ്.
നിഴൽ വെട്ടമിട്ടും
കൈകോർത്തു നടന്നും
പഴയ നിശ്വാസങ്ങളെ
പകരം കൊടുക്കേ,
നനഞ്ഞ തിരയും
നീലിച്ച തീരവും
നാം കുഴച്ച പൊടിമണ്ണും
നമുക്കിനി ഓർമ്മകൾ.
നിലാവിൻ നിണം പറ്റി
നടന്ന കാലത്തെ,
നിശബ്ദമായ് കവിളിലൂ-
ടൊഴുക്കി കളയവേ,
ഇരുളുന്ന കണ്ണിലേക്കകലുന്ന
സന്ധ്യയെ മറക്കുവാനാകാതെ,
സൂര്യന്റെ കണ്ണിലുമസ്തമയങ്ങൾ
ചിറകടിച്ചുയരവേ,
ഇനി നാളെ,
കെട്ടുപൊട്ടിയ വഞ്ചിയും
കല്ലു മൂടിയ തീരവും
തിരയില്ലാ കടലും
തീരമെടുത്ത കടലിടുക്കുമായ്
നാം മണ്ണിൽ മറയവേ,
കൈയകലങ്ങളിലെ
അവസാന വാക്കുപോ-
ലറിയാതെറിഞ്ഞു കളഞ്ഞ
കുറ്റിപെൻസിലിലെ
തിരിച്ചറിവില്ലാത്ത
നല്ല നിറങ്ങളിൽ,
കണ്ടുമുട്ടാനാകുമോ
എന്നൊരു ചോദ്യമാണെപ്പൊഴും..

2 comments:

  1. നീലിച്ച തീരവും
    നാം കുഴച്ച പൊടിമണ്ണും
    നമുക്കിനി ഓർമ്മകൾ

    ReplyDelete

Your comments here