Wednesday, August 19, 2015

വിട തരിക..

തണുത്ത ചുംബനങ്ങളെ
കരിതേച്ച കണ്ണിലൊളിപ്പിച്ച്,
ചിരിമറന്ന ചുണ്ടിനെ
ആകാശത്തേക്കു തുറന്നുവിട്ട്‌,
അവളൊരു യാത്രക്കൊരുങ്ങുകയാണ്.
മനസുനിറയെ, ഇന്നലെയവൻ
തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ച കുന്നിക്കുരുക്കളുടെ
കരിഞ്ഞ ഗന്ധം..
വഴിയൊടുങ്ങാതെ,
വികാരവായു പുറകോട്ടു വിളിച്ചേക്കു-
മെന്നു ഭയന്ന്, ഇടനെഞ്ചിലിനിയും
ചുവപ്പുവറ്റിയിട്ടില്ലാത്ത ഇതൾകൊഴി-
ഞ്ഞൊരു പുഷ്പത്തെ,
പതിവുനടത്തങ്ങൾക്കിടയിൽ
പൂഴിമണ്ണിലേക്കിട്ടു.
പകുതിയോർമ്മകളാണ്
വിട്ടുപോകുന്നത്,
ഹൃദയം ദുഷിച്ച രക്തം കയറി
ശംഖുപുഷ്പമേന്ന പോലെ
നീലിച്ചിരിക്കണം,
കണ്ണുകൾ
നിശാഗന്ധികൾ പോലെ കൂമ്പിയും.
എങ്കിലും തളർച്ച തോന്നുന്നില്ല,
ഞാനെന്ന കാട്ടിലേക്ക്
നാമെന്ന മുള്ളുവേലിയിൽ നിന്നു മടക്കം.
മറവിയിൽ ഇനി നാം മരിക്കട്ടെ,
ഒഴിഞ്ഞ കൽബെഞ്ചുകളും
അനാഥമായ കടൽത്തീരങ്ങളും
ഇനിയുള്ള രാത്രികളിൽ
നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്നു..


5 comments:

  1. Replies
    1. Thank U അധികപ്രസംഗം.. :)

      Delete
  2. വിട്ടു പൊയ്ക്കോളു, വിട തന്നിരിക്കുന്നു, പക്ഷേ മറന്നാലും വെറുക്കരുത്.

    ReplyDelete
    Replies
    1. നന്ദി സുഹൃത്തേ.. :)

      Delete
  3. തൂക്കിലേറ്റപ്പെട്ട ഓർമ്മകളെല്ലാം
    തകർക്കാനാകാത്ത സ്മാരകങ്ങളായ്
    വീണ്ടുമുയർന്നുവരുമ്പോൾ
    കേവലമൊരു ആരാച്ചാരായ
    താൽക്കാലിക മറവികൾക്കെന്ത്
    പ്രസക്തി..?

    ReplyDelete

Your comments here