Saturday, August 29, 2015

അവർക്കു മാത്രമാകുന്ന ചില തോന്നലുകൾ.

പടിഞ്ഞാറൻ കാറ്റിന്റെ
മുറിഞ്ഞ ചുണ്ടുകളിൽ
ഉറവ വറ്റാതെ
പഴകി മധുരിച്ച
സ്നേഹത്തിന്റെ കഥകളുണ്ട്,
നീണ്ടയുറക്കത്തിലും
പാതിയറ്റ സ്വപ്നങ്ങളേൽപ്പിച്ചു
മണ്ണിലൊളിച്ചവനു വേണ്ടി
മറവിയില്ലാതെ കമ്പിളി
നൂൽക്കുന്ന പെണ്ണിന്റെ 
മെലിഞ്ഞു നീണ്ട കൈകൾ പോലെ..
ഭൂമിയിൽ,
ചില രാത്രികൾക്കിടയിൽ,
കാത്തിരിപ്പിന്റെ മുറിവേറ്റു നീലിച്ച 
കടലൊടുങ്ങുന്നിടങ്ങളിൽ,
കാറ്റും കരയും മണ്‍കൂനയാകുന്ന
അവസാനമില്ലാത്ത ഏതോ കടവിൽ,
നിഴലുകളില്ലാത്ത മനുഷ്യർ പകുത്ത
നിറങ്ങളില്ലാത്ത ഋതുക്കൾ പോലെ..

അവനപ്പോൾ,
തെക്കേപ്പറമ്പിൽ
തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും
അടക്കമില്ലാത്തൊരോർമ്മയായ്,
ഇരുട്ടിന്റെ നെഞ്ചിലിരുന്ന-
വളോടുമാത്രം കലഹിക്കുന്ന
കണ്ണുകൾക്കടിയിലെ
കറുപ്പുപടർന്ന പുഞ്ചിരിയാകുന്നു.
അവളപ്പോൾ,
ചിരകാല മുറിവിന്റെ
സ്മാരകം പോലെ
ജീവന്റെ ചൂടുനിൽക്കുന്ന
കല്ലുകളിലെവിടെയോ വീണ്,
മണ്ണിലേയ്ക്കുറവ വെട്ടുന്ന പുഴയുടെ 
മഴക്കാലമാകുന്നു.

വിഷാദത്തിന്റെ വേരൂന്നിയ
പ്രണയ വസന്തങ്ങളിൽ
വേദന പൂത്തുകിടക്കുന്ന 
വിശുദ്ധന്റെ മുഖമാണവന്.
പറക്കാനാകാത്ത ചിറകുകളിൽ
നിറങ്ങളുള്ള മാലാഖയാണവൾ.
ചിലപ്പോഴെങ്കിലും,
പേരുചൊല്ലി വിളിക്കാനാകാത്ത
രൂപങ്ങൾ,
രൂപക്കൂടുകളിൽ മറഞ്ഞിരുന്ന്
ഗാഢമായി ആലിംഗനം ചെയ്യുന്ന
അവരുടെ നിഴലുകൾ മാത്രമാകുന്നു..

2 comments:

  1. നന്നായിട്ടുണ്ടല്ലോ

    ReplyDelete
    Replies
    1. നന്ദിയുണ്ടേ.. :)

      Delete

Your comments here