Sunday, August 30, 2015

നീയും ഞാനും ഹാനാനും.

നിന്റെ കണ്ണീരിന്റെ
ഉപ്പുകൊണ്ട്
ഞാൻ വിയർക്കുകയും
നിന്റെ വിശപ്പിന്റെ
കണ്ണുകൾ കൊണ്ട്
ഞാൻ മരിക്കുകയും
ചെയ്യുന്ന നിമിഷത്തിൽ
അവർ വരികയും
ഹാനാൻ വെള്ളം തളിച്ച്
വിശപ്പും കല്ലറയും
വിശുദ്ധമാക്കി
മടങ്ങിപ്പോവുകയും ചെയ്യും.

വിശപ്പിന്റെ കല്ലറയിൽ നീയും
ഇരുട്ടിന്റെ കല്ലറയിൽ ഞാനും
അവരുടെ കൈകളിൽ വെള്ളവും
സുരക്ഷിതമായിരുന്നു.

ദാഹമില്ലാത്ത ദാവീദുമാർ
ഇനിയാരാണു ദൈവത്തെ
കാണുക എന്നു തേടി,
ഏതോ വിലക്കപ്പെട്ടവന്റെ കണ്ണീർ
മണ്ണിലേക്കു വെട്ടിവീഴ്ത്തി.
കുന്നുകളസ്തമിക്കുന്നിടത്ത്
മനുഷ്യനു മറക്കാനാകാത്ത
വേദന മാത്രമായി,
നിന്റെ വിശക്കുന്ന കണ്ണുകളിലവൻ
പുനർജനിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.

വിശക്കുന്നവന്റെ കണ്ണുകളിലാണ് ദൈവം,
എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ
പീഢയും കുരിശും
അവനു മണ്ണിൽതന്നെയാകുന്നു.


No comments:

Post a Comment

Your comments here