Monday, August 3, 2015

ചില ചിതകള്‍.

നീയൊരു കണ്ണീര്‍ ചാലാണ്,
കരിഞ്ഞുപോയ പുഴയെക്കരയിക്കുന്ന
കവിള്‍ത്തടം.

ഞാനൊരോര്‍മ്മപ്പുസ്തകമാണ്,

കണ്ണുകൊണ്ടു ചുംബിച്ച കവിളില്‍
വസന്തം മണക്കുന്ന ദിവസങ്ങള്‍
മടങ്ങിവരാന്‍,

മഴയ്ക്കായി തപസ്സു ചെയ്യുന്നവള്‍.

ചാലിനു കുറുകേ,

ഒരു മഴ,
മിന്നലിനേയും കൊണ്ടുപാഞ്ഞു,
നാം ഓര്‍മ്മയായി.
ചിതയ്ക്കു മുകളില്‍
തണുപ്പു തീയിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.

No comments:

Post a Comment

Your comments here