Sunday, November 1, 2015

മഞ്ഞിൽ മരിച്ച മരം.

ചായങ്ങളില്ലാതെ
ചെറുചിരിയുള്ള
ചുണ്ടുകളേയും,
ശില്പത്തിലെവിടെയോ
ശില്പിയെ പരത്തുന്ന
വിചിത്രമായ ആലിംഗനങ്ങളേയും,
കണ്ണുകൊരുത്തു
കിതപ്പുകൊടുത്ത
സ്നേഹത്തിന്റെ
ഭാരമുള്ള ചങ്ങലകളേയും,
നീറിനീറി ഇലകൾ കൊഴിക്കുന്ന
ശിശിരത്തിന്റെ നെഞ്ചിലേക്കിതാ
മുള്ളാണി ചേർത്തുപിടിക്കുന്നു.
അദൃശ്യനായൊരു മനുഷ്യനെ
മറന്നു കളയുകയാണ് ഞാനിവിടെ,
അസ്തമയത്തിലേക്കു നോക്കി,
പ്രിയപ്പെട്ട കവിതയുറക്കെ ചൊല്ലി,
പാമ്പു പടമുരിയുന്ന പോലെ
ഓർമ്മകളെ പേരില്ലാത്തൊരു
പുഴയിലൊഴുക്കി,
തുഴയില്ലാത്ത തോണിയിലിരുന്നു
നിനക്കുവേണ്ടി മാത്രം
നിന്നെ മറക്കുകയാണ്!
മനസ്സുകളഞ്ഞ മഞ്ഞിലുരുകി
മണ്ണിലേക്കു നടക്കുകയാണ്...

1 comment:

  1. തിരികെ മണ്ണിലേയ്ക്ക് :)

    ReplyDelete

Your comments here