Friday, November 13, 2015

തെറ്റുകളുടെ മുള്ളിലേയ്ക്ക്!

ഞാൻ
ഭ്രാന്തനാണ്,
നിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ നൂലിഴകളിൽ
എന്റെ പേരു കാണുമ്പോഴൊക്കെ,
പരമ്പരയില്ലാതെ പിറന്നവന്റെ
ചേറും ചെളിയും പറ്റി
മുഷിഞ്ഞ കുപ്പായത്തിൽ
കൂടുതൽ മുഷിഞ്ഞവൻ!

ഞാൻ
കണ്ണുകൾ തുറക്കാത്തവനാണ്,
പേറ്റുവള്ളിയെ ശപിച്ചും,
വാകീറിയ ദൈവത്തെ വിഴുങ്ങിയും,
വിജനതയിൽ നോക്കിച്ചൊല്ലുവാനാവാത്ത

പ്രാർത്ഥന പോലെ,
ഏതോ ബലിപുസ്തകത്തിലെ
നൂൽനടത്തങ്ങളിൽ,

ബോധക്കേടിലെയ്ക്കു
മൂർച്ഛിക്കുന്ന ഓരോ രാത്രിയും,
പേരിടാനാവാത്ത പിതാവിനെ
കാണാൻ മടിച്ച്

സ്വയം കണ്ണുകളടച്ചവൻ!

ഞാൻ
പിതാവിനും മകൾക്കും പിറന്നവൻ!
പേരില്ലാത്ത മനുഷ്യരിൽ
പേരു തേടി,
ഒടുവിലവരിൽ തന്നെ

എന്നെ
നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയവൻ,
തെറ്റുകളുടെ മുള്ളിലേയ്ക്ക്
പിറപ്പുകൂടി ചേർത്തുവച്ച്
ചിലപ്പോഴെങ്കിലുമൊക്കെ
മനസ്സിനെ കുത്തിനോവിക്കുന്നവൻ..
 





 



(കടപ്പാട് : മാനസ്സികാരോഗ്യകേന്ദ്രത്തിൽ പണിയെടുക്കവേ ഉണ്ടായ ഒരനുഭവത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞ സൗമ്യ എന്ന കൂട്ടുകാരിയോട്)

No comments:

Post a Comment

Your comments here