Tuesday, November 17, 2015

ചില കഥകൾ കരുതിവയ്ക്കട്ടെ..

അവൾ, ഓർമ്മകൾ കൊണ്ട് അവനിൽ
വാക്കുകളെരിച്ചപ്പോഴൊക്കെ, 
പാതവക്കത്തു പ്രേമത്തിന്റെ ആറാം തിരുമുറിവിൽ
മുഖമമർത്തി കരയുകയായിരുന്നു അവൻ...

ആയിരം കാതങ്ങളകലെയിരുന്ന
പകലും രാത്രിയും
പേരില്ലാത്ത ഋതുക്കളിലേയ്ക്കു
നീണ്ടുപോകുന്ന രണ്ടു നിഴലുകൾ പോലെ,
നിലവിനോടു കൊതിപറഞ്ഞ
ഹൃദയങ്ങൾ കൊണ്ടവരലമുറയിട്ടു. 
കണ്ണീരിന്റെ അവസാന തുള്ളിയും വീണ്
ചോദ്യപുസ്തകങ്ങളിലെ അവസാന വരിയും
മാഞ്ഞുപോയ ഒരു വേനലിന്റെ ഒടുക്കം,
മഴയെന്നവർ പേരിട്ട ഋതുവിൽ വച്ച്, 
നിശബ്ദതകൊണ്ടു പരസ്പരം ചേർത്തുപിടിച്ച്,
കുമ്പസാരക്കൂട്ടിലെ മറമായ്ച പരമരഹസ്യത്തെ
അസ്തമയ സൂര്യനിൽ നിന്നൊപ്പിയെടുക്കവേ,
ആകാശം മണ്ണിനെ ചുംബിക്കുന്നിടത്തു വച്ച്,
അവളെയവൻ എന്റെ കടലെന്നും
അവനെയവൾ എന്റെ വാക്കെന്നും വിളിച്ചു.
അന്നുമുതൽ അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക്
നീലക്കുറിഞ്ഞിയുടെ ഇളംനിറമായിരുന്നു.
മനസിലേയ്ക്കു വീണ
മഞ്ഞുകാലങ്ങളിൽ കുളിർന്ന
ഉള്ളം കൈയാലവളെ
ചുംബിച്ചുകൊണ്ടന്നവൻ പറഞ്ഞു,
നീ വിടരാത്ത ഓരോ പകലും
മഷിപുരളാത്ത തൂവൽപേനപോലെന്റെയുള്ളു
ദാഹിക്കുകയും,
നിനക്കുവേണ്ടി മാത്രം ഞാൻ
ശംഖുമാലകൾ കോർക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇന്നെന്റെ ആത്മാവിതാ,
പ്രേമത്തിന്റെ മുള്ളുകളുള്ള പാത
നിനക്കു തുറന്നു തന്നിരിക്കുന്നു.
ഞാൻ നിനക്കുവേണ്ടി പാടുന്നിടത്ത്
സ്വർഗങ്ങളസ്തമിച്ചാലും
നാമുണർന്നിരിയ്ക്കും!

അവളപ്പോൾ,
അസ്തമയത്തിന്റെ
ഓറഞ്ചുകൊണ്ടു തുടുത്ത 
ആകാശത്തേക്കാൾ
സുന്ദരിയായിരുന്നു.

മൂളുവാനറിയാത്ത കാറ്റിനോട് മിണ്ടിയും,

നന്ദ്യാർവട്ടങ്ങൾകൊണ്ട് മാലകൊരുത്തും
കാലമിനിയും ചില കഥകൾ കരുതിവയ്ക്കട്ടെ..

12 comments:

  1. കവിത പോലെ രണ്ടു മനുഷ്യർ !!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. കാലം വരച്ചിടുന്ന ചില ഓർമ്മകളും..
      നന്ദി.. :)

      Delete
  2. മനോഹരമായിരിക്കുന്നു ചിന്നു ... കാത്തിരിക്കാനാളുള്ള വീട്ടിലേയ്ക്ക് മടങ്ങാനാണല്ലോ നമ്മളെല്ലാം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, പ്രണയത്തിന്‍റെ വേദനയും അതിന് മാത്രം നല്കാനാവുന്ന അവാച്യ സൗന്ദര്യവും എന്നും നിങ്ങളോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ എന്നാശംസിക്കുന്നു.

    ReplyDelete
    Replies
    1. ഒരുപാട് നന്ദി യക്ഷൻ.. :) :)

      Delete
  3. Endless journey through dreams!!!

    ReplyDelete
  4. സ്വപ്‌നങ്ങൾ പൂത്തുലയട്ടെ.......

    ReplyDelete
    Replies
    1. ഒരുപാട് നന്ദി.. :)

      Delete

Your comments here