Monday, November 30, 2015

ഒരുനാൾ.

പഴയതൊക്കെ പുതുക്കപ്പെടും,
ഞാനും നീയും
ഓർമ്മകളുടെ നീലക്കരയുള്ള
ചുവന്ന സാരിയും
ഓട്ടുപാത്രങ്ങളിൽ
ക്ലാവിറങ്ങുന്ന പച്ചമണവും
ഉള്ളുനോക്കാതെ
പകുത്തെടുക്കാൻ
മറന്ന സ്നേഹപ്പൊതികളും
ഓർമ്മക്കുഴികളിലെ ചെളിപ്പാടുവീണ
ഓർമ്മമുഖങ്ങളും
എല്ലാം...
കാലമറിയാതെ നമ്മൾ പിന്നെയും നടക്കും,
നെയ്ത്തുകാരന്റെ
നെടുവീർപ്പു നനച്ച
പട്ടുനൂൽപുഴുക്കളെപ്പോലെ,
പളപളപ്പുള്ള പുതിയ പെട്ടിയിൽ,
പുതിയ രൂപത്തിൽ,
എന്നോ പ്രിയപ്പെട്ടതൊക്കെ,
പുതിയതിനെ മാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ
പുതിയ സ്വപ്‌നങ്ങൾക്കിടയിൽ
ഒരുപുതുമയുമില്ലാതെ
മരിച്ചുകിടക്കുന്നതു വരെ.
എത്ര നിസ്സാരമാണ് ചിലതൊക്കെ,
ഓർമ്മക്കൂടാരങ്ങളിലെ കഥകൾ
ടവക്കത്ത് കണ്ടെടുക്കപ്പെടുന്നു.
അപ്പോഴൊക്കെ
പഴകിദ്രവിച്ചും
പുതുക്കപ്പെടാനാവാതെയും
നേരംതെറ്റിയൊരു നിലവിളി
നെഞ്ചിൽ നിന്നു
തൊണ്ടയിലേയ്ക്കു വലിഞ്ഞു കയറുന്നു,
കടിച്ചിറക്കാനാകാത്ത പലതും
കണ്ണീരിന്റെ ഉപ്പുരുചിച്ചുകൊണ്ട്‌
എങ്ങോട്ടേയ്ക്കെന്നില്ലാതെ
ഇറങ്ങി നടക്കുന്നു.
പഴയതൊക്കെ
ഒരുനാൾ
പുതുക്കപ്പെടും,
അന്നും
നിന്നിലേയ്ക്കു നടന്നും
എന്നിലേയ്ക്കു മടങ്ങിയും
പഴയതിനും
പുതിയതിനുമിടയിൽ
പേരിടാനാകാത്ത
ചിലരുണ്ടെന്നു മാത്രം!
 











(കടപ്പാട് : ചിത്രം elenacaravela.wordpress.com ൽ നിന്ന്)

2 comments:

Your comments here