Monday, December 28, 2015

ദൂരം.

ഒരു തിരിഞ്ഞുനോട്ടത്തിൽ
തകർന്നു പോയേക്കാവുന്ന
കണ്ണകലങ്ങൾ!
ഒരു നനുത്ത നിശ്വാസത്തിൽ
കരളുപിടഞ്ഞേക്കാവുന്ന
കവിൾച്ചൂടുമ്മകൾ!
പ്രിയപ്പെട്ടവനേ,
എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ പേരുള്ള
പ്രണയകാലത്തിൽ
നിന്റെ ചിരികൊണ്ടു വിടരുന്ന
വർഷങ്ങളിലേയ്ക്കു മാത്രമായിതാ
നാമെന്ന വേഴാമ്പൽ കൊക്കുരുമ്മുന്നു!

Friday, December 4, 2015

തീവണ്ടിയാപ്പീസിനുള്ളിലെ പെണ്ണ്.

ഊണുമുറിയിലെ
കരുത്തുപോയ കളിമണ്‍പാത്രം പോലെ
ഒളിച്ചിരിക്കാനിടം തിരയുന്ന പെണ്ണ്.

അവളെ ഞാൻ ആദ്യം കാണുന്നത്,
ആ ദിവസത്തെ അവസാന വണ്ടിയും പൊയ്ക്കഴിഞ്ഞ
തീവണ്ടിയാപ്പീസിനുള്ളിലാണ്.
ഭാരം ചുമന്നു തളർന്ന പാളം പോലെ
എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ,
ആരെയും നോക്കാതെ,

ഒരൊറ്റയാന്റെ മങ്ങിയ മുഖത്തോടെ
രാത്രിയുടെ വിയർപ്പിനെ തുടച്ചുകൊണ്ടു
വിജനമായ കണ്ണുകളിലെ
വിജനതയിലില്ലാതായവൾ...


പിന്നെയെന്നും,
വരികളില്ലാതെ 
വായിക്കപ്പെടുന്ന
രാത്രി സ്വപ്നങ്ങളിൽ,
എന്നെ പിന്നിലാക്കി
അതേ ചുവന്ന സാരി പുതച്ചുകൊണ്ട്
തെരുവിലെ ചവറ്റുകൂനയ്ക്കരുകിൽ
തീരെവിശപ്പില്ലാത്ത കണ്ണുകളുമായി
ആരെയോ ഉണ്ണുന്നവൾ.


തീവണ്ടിയാപ്പീസിനുള്ളിൽ
ഇന്നും അവളുടെ വിശപ്പ്
വിൽക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്,
നഗ്നത വാങ്ങപ്പെടുന്നുണ്ട്,
ആരൊക്കെയോ വരിവച്ചു നീങ്ങി
ചുവന്ന സാരിയിൽ കെട്ടിയ
പൊതിച്ചോറുമായി
കുഞ്ഞനുറുമ്പുകൾ പോലെ
കാലത്തെ കടിച്ചു നടന്നു പോകുന്നുണ്ട്.

ഇതുമാത്രമാണോ
ചുമരുകളില്ലാത്ത പെണ്‍പറമ്പിൽ
ലഹരി വിളമ്പുന്ന പെരുവഴിയമ്പലം?
പിടിയിലൊതുങ്ങാത്ത രാത്രിവിശപ്പിന്
പെണ്ണുമാത്രമാണോ ഒടുവിലെ അഭയം? 
രാത്രികളിൽ ലോകത്തെവിടേയും ഓടകളൊഴുകുന്നില്ലേ?

(കടപ്പാട് : ചിത്രം വരച്ചുതന്ന nSp എന്ന ട്വിറ്റെർ സുഹൃത്തിനോട്‌)

Thursday, December 3, 2015

സംസാരിക്കുന്നവ.

ചില ചിത്രങ്ങൾക്ക്
ഒടുവിലെ ചതിയുടെ പേരും
അവന്റെ രക്തവും മാംസവും രുചിച്ച് 

ഒറ്റക്കയറിൽ ഒടുങ്ങിപ്പോയ
യൂദായുടെ മുഖവും.

മാറിനടക്കാം.

പ്രണയം അവിശുദ്ധമെന്നു
പറഞ്ഞവരേ
നിങ്ങൾക്കു മാറിനടക്കാം,
ഈ തീരം പ്രണയിച്ചുപോയ കാറ്റിനുവേണ്ടി
കടലെന്നോ തീറെഴുതിയതാണ്!

Wednesday, December 2, 2015

കഥപറയുന്ന ചുമരുകൾ.

കണ്ണിലിരുട്ടുമാത്രമുള്ളൊരു മുറിയിലെ
റാന്തൽവിളക്കു പോലെ

ചില ചുമരുകൾക്ക്
ഏറെ കഥകൾ പറയാനുണ്ട്.
പൊളിഞ്ഞുവീണ
കുമ്മായക്കൂടുകൾക്കപ്പുറം,
തണലും ചാരും കൊടുത്ത്
എത്രയോ വഴിയാത്രക്കാരെ
വഴികടത്തിവിട്ട കഥകൾ!

Tuesday, December 1, 2015

അവനുദിക്കുന്നിടങ്ങൾ.

(കവിത ഇവിടെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു : http://emashi.in/feb-2016/kavitha-avanudikkunnidangal.html )

പ്രേമത്തിന്റെ പുസ്തകം 
ഏതോ കടൽക്കാലത്തിലേയ്ക്കു
പിറന്നു വീഴുന്ന
മഞ്ഞിനെ മധുരിച്ചും
മഴയിൽ ചിതറിയും
വേനലിൽ പൊള്ളിയും
ആർദ്രമായ കൈത്തലങ്ങളുടെ
അകലമില്ലാത്ത കുളിരിലൂടെ
മുള്ളുകൾകൊണ്ടു തീവ്രമാകുന്ന ഒന്നാണ്.
ചിലനേരം നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ കുടുങ്ങി
എന്റെ ഹൃദയം,
ഇനിയും വരാനിരിക്കുന്ന
പ്രളയകാലത്തിന്റെ ഭീതിയിൽ,
പ്രണയം വീശിയടിക്കുന്ന 
നിറമില്ലാജലാശയം പോലെ.
മറ്റുചിലപ്പോൾ,
ചുംബനപ്പുലരികളുടെ
തണുപ്പേറ്റൊഴുകുന്ന പുഴയിലെ
നിലാവു പോലെ.
നീയെന്റെ ആത്മാവിലേയ്ക്കു
നിന്നെവച്ചെന്നെ നേടുന്ന നോട്ടമെറിയുമ്പോൾ,
ഞാനൊഴുകുവാനാകാത്തൊരുറവയാകുന്നു,
പൈങ്കിളിക്കഥയിലെ പീലിയാകുന്നു,
പിന്നെയും പൂവിട്ടു വസന്തമാകുന്നു,
നീതൊടാ ഇലകൾ കൊഴിച്ച്
മണ്ണിൽ മരിയ്ക്കാത്ത ശിശിരമാകുന്നു,
പുനർജന്മമില്ലാത്ത
തടവറയിൽ നീയെന്നെ
പുണർന്നു ശപിക്കുമ്പോഴും,
ഓർമ്മയുടെ ലഹരിയിൽ,
നിന്റെ മുഖം നിറയെ ഞാൻ
വയലറ്റുപൂക്കൾ വരച്ചുവയ്ക്കുന്നു.
അത്മാവിലെവിടെയോ
ശൂന്യതയുറങ്ങുന്ന മുറിയിൽ,
നിന്റെ മെഴുകുപേനകൾ
വിരലുകൾ പോലെന്നെ വരിഞ്ഞുകെട്ടുന്നു.
ചിറകുമറന്ന ശലഭമായ്
ചക്രവാളങ്ങളിൽ ഞാൻ
പറന്നു കയറുമ്പോൾ,
നീ എന്റെ കവിളിൽ വരയ്ക്കുന്ന ഓരോ വരയിലും
ഹൃദയമെഴുതുന്ന കവിതയുടെ ഗന്ധം,
കരങ്ങൾ മുറുകുന്ന തീക്ഷ്ണതയുടെ വേദന,
ഇതുതന്നെയല്ലേ,
പെണ്ണിൽ പ്രണയം പിറക്കുന്നിടങ്ങൾ?
പെണ്ണിലവനുദിക്കുന്നിടങ്ങൾ?







(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : https://www.pinterest.com/pin/574983077402155229/ )