Tuesday, September 27, 2016

പറുദീസയിലേയ്ക്കിറങ്ങിപ്പോയ രണ്ടുപേർ.

പ്രേമത്തോടെ
എന്നെ പാനം ചെയ്യുന്നവനേ,
ഈ കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ
എതുകാരണങ്ങളുടെ കുരിശിലാണ്
നീ തറയ്ക്കപ്പെടുന്നത്?
ഏതു മൗനത്തിന്റെ മുൾക്കിരീടത്തിലാണ്
നീ വായിക്കപ്പെടുന്നത്?
നിന്റെ നോട്ടം
എന്റെ കണ്ണിൽ തറഞ്ഞ മുള്ളാകുന്നു.
വിയർത്തു വേദനിക്കുമ്പോൾ
സ്നേഹത്തിന്റെ അപ്പം വച്ചുനീട്ടുന്ന
അവസാനത്തെ കഴുമരത്തിലേയ്ക്ക് 
നമുക്കിറങ്ങി നടക്കാം.
ഏദനിൽ,
ആപ്പിളുകൾ പൂക്കുന്ന തോട്ടത്തിനരികിൽ,
പലനിറമുള്ള ചെമ്പരത്തികൾ നട്ട്,
കിളിയും പാമ്പും വന്നവിടമാകെ
കാടാകുന്നതുവരെ,
കാത്തിരിപ്പിന്റെ പച്ചപ്പിലുറങ്ങാം.
കുളിരുകളുടെ ചെറുതേൻ കുടി-
ച്ചിണക്കുരുവികളെപ്പോലെ,
കളവുപറയുന്ന കാറ്റുമായ്ക്കൂടി
ലഹരികൾ രുചിക്കാം.
ആകാശച്ചെരുവിലെ അരുവിയിൽ കുളിച്ച്
ആത്മാവുകുതിരുമ്പോൾ,
ദേഹം വിശക്കുമ്പോൾ,
ഹൃദയം വിളമ്പുന്ന വിരുന്നുകാരാകാം.

നിന്റെ കൈപിടിക്കുമ്പോൾ മാത്രം
ഓർമ്മകൾ ഇലകൊഴിക്കുന്നൊരു മരമായ്,
ഇനിയും പൊഴിഞ്ഞുതീരാത്ത
പ്രേമത്തിൻ നൂലുപൊന്തിയ
കമ്പിളിയും പിഴിഞ്ഞുണക്കി ഞാൻ.

പാതിമുറിഞ്ഞ കണ്ണീരിനി
മണ്ണിലെന്റെ വിരഹം
വരച്ചിടുന്ന രാത്രിയിൽ,
ഉമ്മകൾ വീണ നെറുകുകൾ തുടച്ച്
ദേവാലയങ്ങളടഞ്ഞ വഴിയിൽ,
ഒരുവട്ടം കൂടി
പ്രേമം നഷ്ടപ്പെടാത്തവരായ്
നമുക്ക് പുനർജനിക്കണം.
കടുംചുവപ്പുള്ള ചെമ്പരത്തികൾ കൊണ്ട്
അന്നും നീ എന്റെ കഴുത്തിൽ ചുംബിക്കുമെന്നെനിക്കറിയാം!

എന്നെ വരിഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള
നിന്റെ മോഹങ്ങളുടെ പറുദീസയിൽ,
കടൽമേശയ്ക്കിരുപുറമിരിക്കുന്ന
നമ്മുടെ കണ്ണുകളിലെ
മഷിയുണങ്ങാത്തൊരിടവേളയാകട്ടെ
ഇനിയുള്ള ഓരോ ഇറങ്ങിപ്പോക്കും!
(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : http://canvaspainting4less.com/category/abstracts-and-modern-art/ )

Monday, September 26, 2016

അമ്മക്കുള്ളിലെ അപ്പൂപ്പൻതാടികൾ.

ഉടലിലെവിടെയോ മഴപെയ്യുന്ന നേരത്ത്
ഉദരത്തിലുണരുന്ന കുഞ്ഞുമ്മകൾ,
ഉള്ളുപൂക്കുമ്പോൾ മാത്രം
കാറ്റോളം പറന്നപ്പൂപ്പൻ താടിയായ്
അമ്മയാകുന്നവൾക്കുള്ളിലെ കുഞ്ഞുപെണ്ണ്!
(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന്: https://www.pinterest.com/mazelannie/femmes-maternit%C3%A9/ )

Monday, September 19, 2016

നീ വരികൾ.

     -1- 
നീ മരമാവേ
ഞാൻ വേരായി.
നീ മണമാവേ
ഞാൻ ഇലയായി.
ഇരുവസന്തങ്ങൾ തേടി ഒരുമരം,
ഇലപൊഴിച്ചുന്മത്തരായ് നാമിരുപേർ!

     -2-

നീ നിഴലാകുമ്പോൾ മാത്രം
നിറംവയ്ക്കുന്നെന്റെ ഉള്ളുമ്മകൾ.
നീ നനവാകുമ്പോൾ മാത്രം
നാണമെറിയുന്നെന്റെ കണ്ണിണകൾ.
നിന്റെ നെഞ്ചിൽ
എന്റെ കടൽ തിളയ്ക്കുന്നുണ്ട്.
ചുവന്ന പൂക്കളെത്തേടി ഒരുമരം
ഇനിയുമെന്റെ ചുണ്ടിലിരുപ്പാണ്,
വേനലുംകൊണ്ട് നീ വരുവോളം!

     -3-

വസന്തങ്ങൾ വന്നുപോകുമ്പോൾ
നീ ശലഭവും
ഞാൻ ആകാശവുമാകുന്നതിനെക്കുറിച്ച്
നീ എന്തുപറയുന്നു?

     -4-

പാതികൂമ്പിയ നിന്റെ കണ്ണുകളിലെവിടെയോ
എന്റെ പകൽ ചായുന്നുണ്ട്,
രാവേറെ കഥകൾ പറയാൻ..

     -5-

നീ എന്റെ മുടിയിഴയിലൊളിക്കുന്ന മുഖം.
ഞാൻ
നിന്റെ ശ്വാസമേറ്റേറെപ്പൂത്തുപോയൊരു
പൂമരം!

     -6-

കടലസ്തമിക്കുന്നിടത്താണ്
നീയുദിക്കുന്നത്.
നിലാവുകൊണ്ടെന്നെ പുതപ്പിക്കുന്ന
നിന്റെ വിരുന്നുതേടി,
ഞാനൊരു തിരയാകുന്നിടം!

     -7-

രാവണഞ്ഞിട്ടും
മരം നനഞ്ഞിട്ടും
പെയ്തുതോരാതെ നമ്മൾ,
പ്രണയിച്ചുതീരാത്ത നമ്മൾ!

     -8-

നീ നൃത്തം ചെയ്യുമ്പോൾ
അലങ്കാരങ്ങൾ അഴിച്ചുവച്ച്
എന്റെ ശരീരമിതാ സ്നേഹം വിളമ്പുന്നു,

ആത്മാവിലെ എരിവുകൊണ്ടു നാം
മുറിപ്പെടുന്നു!

     -9-

നിന്റെ വിരൽ ചുവന്നെന്റെ
ഹൃദയത്തിലേയ്‌ക്കൊരു തുള്ളി.
സ്നേഹം വിയർത്തെന്റെ
വറ്റുപാത്രത്തിലൊരു പരൽ.
നാമിറ്റിയ ഭ്രാന്തുകളുടെ രുചി പകുക്കുമ്പോൾ,
പ്രിയപ്പെട്ടവനേ,
നീ എനിയ്ക്കുപ്പാകുന്നു!

(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : https://mixedmediaartistsinternational.blogspot.in/2011_07_01_archive.html )

Friday, September 16, 2016

തലകീഴായ ചിന്തകൾ.

സന്ധ്യക്ക്‌ കൂടണയുന്ന ഓരോ കാക്കയിലും
തെരുവിന്റെ മണം..
വെളുപ്പിനേ പൂക്കുന്ന കുറ്റിമുല്ലകൾക്കിടയിൽ കാട്ടുതീ..
വരണ്ട നാവുകൊണ്ട്
ഭൂമിയെ ഉമ്മവക്കുന്ന ആകാശം..
പൊളിഞ്ഞുവീഴാറായ ദേവാലയത്തിലെ പ്രാർത്ഥന പോലെ
ഇടയ്ക്കിടെ മണ്ണിലേയ്ക്ക് ഓടിവരുന്ന
തലകീഴായ മെഴുകുതിരികൾ..
മറിഞ്ഞുവീഴുന്ന ഓർമ്മകളിലിരുന്ന്
കുറുകുന്ന പ്രാവുകളുടെ ഓരോ ചോദ്യവും
ഉത്തരമില്ലാത്ത ആർക്കൊപ്പമൊക്കെയൊ ഓടിപ്പോകുന്നു..

ഭൂമി

പച്ചമരങ്ങളുടെ വേരുകൾ കൊണ്ട്
ആഴത്തിൽ മുറിവേറ്റ പാടുകളെ തടവി
പകലസ്തമിക്കാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു,
രാത്രികൾ പിറക്കുന്നു..
ഓരോ രാത്രിയും
ഒരു ഏറ്റുപറച്ചിലാണ്,
അവനവനിലേക്കു മടങ്ങുന്ന
കുമ്പസാരങ്ങളിലേയ്ക്കൊരു രഹസ്യവാതിൽ..
ഓരോ വേനലും ഒരു മറഞ്ഞുപോക്കാണ്,
നിലതെറ്റിയ ഓർമ്മഭാണ്ഡങ്ങളിലേ-
യ്ക്കൊരുതരം ഒളിച്ചുപോക്ക്,
വരാനിരിക്കുന്ന മഴത്തണുപ്പിലേയ്ക്കൊരു പലായനം..

ഓർമ്മകൾക്ക്

ചിലപ്പോഴൊക്കെ
ഇലകൊഴിക്കുന്ന മരങ്ങളുടെ മുഖമാണ്,
മരണം തണുക്കുന്ന മഞ്ഞുമണവും,
അവിടെവിടെയാണ് കൊഴിയാതൊരു ചെമ്പകം
ലഹരികൊണ്ടു നിന്റെ
പുറംകഴുത്തിലേയ്ക്ക്
അമർത്തിയുള്ള ചുംബനങ്ങളെറിയുക?
ചുണ്ടെരിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഹൃദയങ്ങൾ ചുവക്കുക?

ഒടുവിലൊരു കടൽത്തീരം..

മഷിതെറിച്ച മുഖം തുടക്കാതെ
തീരത്തു വെറുതേയിരിക്കുന്ന ഞാൻ,
ഒരു കാറ്റകലത്തിൽ
നിശബ്ദതകൊണ്ടെു യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന നീ..
കണ്ണീരിനേക്കാൾ ഉപ്പുള്ള വിയർപ്പുതുള്ളികൾ തുടച്ച്
സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ച് ആവേശം കൊള്ളുന്ന നിന്നോട്,
വരണ്ടുകിടക്കുന്ന ശരീരം കൊണ്ട് കഥപറയുന്ന
പെണ്ണിനെപ്പോലെ കടലിനി
നമുക്കിടയിലെ ദൂരമളക്കുന്നതെങ്ങിനെയാവും?

Tuesday, September 13, 2016

പ്രവചനം.

ദിവസങ്ങൾ
കാലാവസ്ഥ പോലെയാണ്,
മഴ പെയ്യാനും
പെയ്യാതിരിക്കാനും

ഏറെ സാധ്യതകൾ!
 (ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന്: http://borda.deviantart.com/art/Will-I-be-Forever-Alone-oil-painting-349124211 )

Monday, September 5, 2016

കൊത്തുകൊള്ളുന്ന ഹൃദയങ്ങൾ.

ആൾമറയില്ലാത്ത
ഓർമ്മക്കൊത്തുകൾ കൊണ്ട്
നീലിച്ചുപോയൊരാകാശമുണ്ട്

നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ!
 (ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : http://marilynbokartist.com/index.php/about-artist/ )

കാടിറക്കങ്ങൾ.

രാത്രിമരങ്ങളുടെ ചില്ലകൾ
ഇരുട്ടുചുറ്റി മടുത്ത ആകാശത്തെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
കടവാവലൊച്ച,
കാലം കൊത്തിയെടുത്ത യക്ഷികഥകൾ തുപ്പിയ
മുത്തശ്ശിച്ചുണ്ടുകളെ.
ഇന്നലെയും
കരിമ്പനച്ചോട്ടിലവൾ കാത്തുനിന്നെങ്കിലും
അവൻ വന്നില്ല!
ഉന്മാദം തിന്ന കണ്ണുകളുമായി
കഥയിറങ്ങുമ്പോൾ,
നാവിലാകെ ചുണ്ണാമ്പുതേച്ചു മിനുക്കിയ

മധുരവെറ്റകളുടെ ചുവപ്പേറുന്നു.
ഇരുട്ടിൽ സംഭവിക്കുന്നത്
പകൽ പറച്ചിലുകളുടെ
വരച്ചിടീൽ മാത്രം.
ചിലയോർമ്മകൾ
ഇന്നും
കാവിലെ പനമുകളിലിരുപ്പാണ്!


സ്നേഹവാർഷികങ്ങൾ.

പരസ്പരമകപ്പെടുന്നതിലൊരു
സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്.
നീ ഞാനാകുന്നതിലും
ഞാനുരുകി നീ പിറക്കുന്നതിലും
പറയപ്പെടാത്തൊരു വാക്കിന്റെ
വീഞ്ഞ് പതയുന്നുണ്ട്.
സ്നേഹത്തിന്റെ പുളിപ്പ്
ഉദാസീനമായി ലഹരി നുണയുന്ന ഹൃദയത്തോളം
വിശാലമാകുമ്പോൾ,
നീ എന്റെ ചെമ്പകച്ചോടും
ഞാനതിന്റെ കടുംമണവുമാവാതിരിക്കുന്നതെങ്ങിനെ!

(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : https://www.pinterest.com/pin/372321094167490795/ )

Tuesday, August 30, 2016

ഒരേ കഥ.

        -1-
എന്റെ നിലവിളി വീണ
മൺചുമരന്നു നനഞ്ഞ മഴ,
നിന്റെ വേനലിൽ കുതിർന്ന
പുതുമണം തേവി
വിയർത്തൊട്ടി
വിരുന്നെത്തിയൊരു പ്രണയം,
ഉള്ളടങ്ങാത്ത രാത്രിപ്പുതപ്പുകളിൽ
നെടുവീർപ്പിടുന്ന രണ്ടു മനുഷ്യരും!

        -2-

ഞാനുറങ്ങുന്ന നിന്റെ ഉള്ളംകൈകൾ
പ്രണയംകൊണ്ടെന്തിനിങ്ങനെ വിവശമാകുന്നു?
വഴുതിപ്പോകുന്ന ഓരോ പകലും
നിന്നിലേക്കുമടങ്ങുന്ന എന്നെ
രാത്രികൊണ്ടടയാളപ്പെടുത്തുന്നു,
ഓരോ ഋതുവും 
നിന്നെ നുകർന്ന് ലഹരികൊള്ളുന്നു! 
;
(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : https://in.pinterest.com/pin/175570085449924105/ )

Sunday, August 28, 2016

ചിലപ്പോഴൊക്കെ.

നീയുദിക്കും മുൻപേ
അസ്തമിച്ചു പോയൊരു വെറുപ്പിന്റെ കഥയെ
സ്നേഹം പുരട്ടി ഞാൻ
പഴയകാലമെന്നു വിളിക്കട്ടെ.
വീട്ടാകടങ്ങളുടെ വിയർപ്പിറങ്ങി
ചവർക്കുന്നോരോർമ്മപ്പാടത്തെ
നോക്കുകുത്തിയാവാനാണെനിക്കിഷ്ടം
ചിലപ്പോഴൊക്കെ..


ചുമലേറ്റങ്ങൾ.

പാതിയെങ്കിലും
പകുത്ത ചുമലിന്റെ ഭാരം,
പാതയോരത്ത്
പാതിയിടറി നീയും...
പേറുന്നു നിന്നെ ഞാനെന്റെ
ഹൃദയം കനക്കുന്ന ഓർമ്മയോരത്തെങ്ങോ
മണ്ണുപറ്റി മരണം തണുക്കുന്ന നേരം,
നീല ഞരമ്പുകൾ ചുവക്കുന്ന കാലം വരേക്കും!!

(ചിത്രം വരച്ചത് : നിപിൻ നാരായൺ)

Wednesday, August 24, 2016

കൂട്ടിരിപ്പുകാർ.

ഇന്നും,
രാത്രിയിൽ,
സ്വപ്നമില്ലാത്ത
ഉറക്കത്തെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഞാൻ
നിന്നെ ഓർക്കും,

സ്നേഹം തട്ടി മുറിഞ്ഞ
ചില പൊട്ടിക്കരച്ചിലുകളിൽ,
നീ കാത്തുനിന്ന പെരുവഴിയിലെ
പഴയ കഥകൾ വിരുന്നുവരുന്ന
അത്താഴമുറിയിൽ,
എന്റെ ഒഴിഞ്ഞ ഹൃദയത്തിന്റെ
ഭാരവും പകുത്തുതന്ന്
പറവയെപ്പോലെ ഞാൻ
നിന്റെ ആകാശം കടം ചോദിക്കും.
പാതിമയക്കത്തിന്റെ 
പരിഭവവും കൊണ്ട്
നീ എന്റെ   മഴച്ചാറ്റലിലേയ്ക്കു മടങ്ങും.
വേനൽ മുറിച്ചുകടന്നൊരു പുഴ
തിരികെയെത്തുന്ന രാത്രിയാണത്,
കവിതയുണങ്ങിയൊരു പാട്
നീ എന്റെ കവിളിൽ
വരച്ചിട്ട രാത്രി,
കരിയിലയുടുപ്പുകൾ
കരിഞ്ഞുതീരും വരെ
കൂട്ടിരിക്കാതെ
മഷിവറ്റിയ പേനയും കൊണ്ടു നീ
തിരിഞ്ഞു നടന്ന രാത്രി.
സ്വപ്നങ്ങൾ വറ്റി
തീകാഞ്ഞു പോയൊരു ഭൂതകാലത്തെ
നാമിനിയും
മുഷിഞ്ഞൊരോർമ്മ കൊണ്ടു 

മൂടിയ്ക്കുന്നതെന്തിനാണ്?
(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : http://taraleaver.com/2013/11/inspired-by-kathy-jones/ )

മഴയിടം.

മഴയുണ്ടോ അവിടെ?
പകൽച്ചൂരിൽ
ഉഷ്‌ണത്തിന്റെ ഇലത്തോപ്പുകളെ
ഓർമ്മയുടെ വിയർപ്പുമണം കൊണ്ടുമൂടുന്ന
നിന്റെ തോളോടു ചേർന്ന്
ഇന്നും മഴയുണ്ടോ അവിടെ?

Monday, July 18, 2016

വിരുന്നു വരുന്ന വെളിച്ചങ്ങൾ.

വിചിത്രമാണത്
സ്നേഹത്തിന്റെ വള്ളികൾ കൊണ്ട്
വരിഞ്ഞുകെട്ടുമ്പോൾ
ഹൃദയം വിങ്ങിയൊരു മഴ പെയ്തുതോരുന്നത്!

Thursday, July 14, 2016

ശിശിരങ്ങൾ.

ചിലനേരങ്ങൾ
മതിവരാത്ത തോണിയാത്രയുടെ തണുപ്പുപോലെയും
ഇഷ്ടം നിറച്ച നോട്ടങ്ങളുടെ ഭാഷപോലെയും
നിന്റെ ചുവന്ന ചായക്കൂട്ടുനിറച്ചെന്റെ
പ്രേമത്തിന്റെ കൊക്കുകളെ ചുവപ്പിക്കുന്നു!

കുന്തിരിക്കങ്ങൾ പുകയുന്നത്
നിലാവുള്ള രാത്രികളിലാണെന്ന്.
പൂർണ്ണചന്ദ്രൻ അതിന്റെ അടയാളങ്ങളെ
പൂഴ്ത്തിവച്ചു പാടുന്ന രാത്രിപ്പാട്ടുകൾ
നിന്റെ ഉള്ളുനിറയെ കോരിയൊഴിച്ച്
എന്നിലെ അവസാനമഴയും പെയ്തുതോരട്ടെ!

നിശബ്ദതയിലേയ്ക്കു നടക്കുന്ന ദൂരത്തിൽ
നീയിനിയും
പ്രേമത്തിന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ടെന്നെ
അളന്നുകൊള്ളൂ.
നാം
ഒരു മഴയകലത്തിൽ
ഓർമ്മച്ചോട്ടിൽ
പെയ്യുന്ന കവിതയാകട്ടെ,
നിന്റെ ഏകാന്തതയുടെ തണലിലേയ്ക്ക്
എന്റെ ഹൃദയപ്പച്ചകൾ ഇലകൊഴിക്കട്ടെ...
 (ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : http://www.borongaja.com/648000-rainy-day-in-the-autumn.html )

Friday, July 1, 2016

ഇറങ്ങിപ്പോകുന്ന യൗവ്വനങ്ങൾ പോലെ എന്തോ ഒന്ന്..

വറ്റിപ്പോയ പുഴ
വറുതിയിലെ മഴ
വിരഹം കൊണ്ടുപൂക്കുന്നൊരോർമ്മ
നീ ചിലപ്പോഴൊക്കെ
എന്നെ ആലിംഗനം ചെയ്തു മുറിവേൽപ്പിക്കുന്ന നിശബ്ദത!

ദാഹിക്കുന്ന ധൂർത്തുകൾ
നമുക്കിടയിലിറങ്ങിപ്പോകുന്ന  യൗവ്വനങ്ങൾ പോലെ
ഹൃദയത്തിലേക്കു വരക്കുന്ന ചില കുത്തിവരകൾ.

മുറിവേറ്റു തീക്ഷ്ണമാകുന്ന
സ്നേഹത്തിന്റെ മറുഭാഷ കൊണ്ട്
നീയും ഞാനും നിറമില്ലാത്ത നിഴലുകളാകുന്നു.

നീയൊരുങ്ങുന്ന കാട്,
ഞാനൊളിക്കുന്ന ഉണക്കില വീട്,
മഴച്ചാറ്റലിൽ
ചായ്പിലൊതുങ്ങുന്ന പകൽ
നമുക്ക് നെയ്തുതന്ന
കിന്നാരങ്ങളുടെ കറുത്തപാട്ട്.

ലിപിയില്ലാത്ത നോട്ടങ്ങളുടെ

ചൂടുപകർന്ന നിന്നോട്,
തോണിയില്ലാത്ത കടത്തുകാരനെപ്പോലെ
ഞാൻ വിധേയനായിരുന്നു,
എനിക്കുള്ളിലപ്പോഴും സുഖപ്പെടാതെ പ്രണയം,
നീ കൊണ്ടുവരുന്ന കാറ്റിന് മുല്ലപ്പൂമണം!

(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : https://www.pinterest.com/pin/301881981244556372/)

Wednesday, June 22, 2016

മുറിവരകൾ.

വിഷാദത്തിന്റെ നീലമുള്ളുകൾ
മഞ്ഞുമൂടിക്കിടക്കുന്ന നിന്റെ നിശബ്ദത
അടുക്കളവക്കത്തു കൂനിക്കൂടിയിരിക്കുന്ന ഞാൻ
ഓർമ്മകളുടെ ഗോവണിയിറങ്ങി
ചുംബിച്ചു ചുവക്കുന്ന നിഴലുകൾക്കുമീതേ
ഇലകൊഴിച്ച മഴവെട്ടങ്ങൾ.
മുറിഞ്ഞ വിരലുകൾ കൊണ്ടു
കഥപറഞ്ഞ നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ
എന്റെ ചക്രവാളങ്ങളസ്തമിക്കുന്നു.
പൂവരശു തണലിൽ
തളംകെട്ടിയ ദാഹങ്ങളിലേയ്ക്ക്
ഏതോ വേനൽ കൈവീശി
നടന്നു പോകുന്നു.
വിവശമായ ഒരു ഗന്ധത്തിലേയ്ക്ക്
മോഹങ്ങളൊക്കെയൊളിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു.
രാത്രിയുടെ ചില്ലകൾ
നമ്മുടെ പാദങ്ങളിലേയ്ക്ക്
പിച്ചവയ്ക്കുമ്പോൾ മാത്രം
നാമുന്മത്തരായി നൃത്തം ചെയ്യുന്നു,
എഴുത്തുപുരകളിലെ വരണ്ട അക്ഷരങ്ങൾ
നമ്മോടുകൂടെ ഇണചേരുന്നു.
ചെളികയറിയ നഖക്കുത്തുകൾക്കു പിന്നിൽ
അപ്പോഴും ചിലമുഖങ്ങൾ നമ്മൾ ഒളിച്ചുവയ്ക്കുന്നു.
നീയെന്റെ ശരീരത്തിലേയ്ക്ക്
മഴകൊണ്ട വിരലുകളെ നട്ടുവയ്ക്കുമ്പോൾ
എന്നിലെ വസന്തം പെയ്യുന്ന മരങ്ങളിൽ
പേരിടാത്തൊരു ഋതു പിറക്കുന്നു,
പങ്കിട്ടെടുത്തു മുറിവേറ്റ പലകടലുകളെ നാമപ്പോൾ
സ്നേഹത്തിന്റെ മുറിവരകൾ കൊണ്ട് മൂടിവയ്ക്കുന്നു..
(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : http://88artstreet.com/love-impression )

Sunday, June 12, 2016

ഉള്ളിൽ.

ഇല കൊഴിയുന്നു!
ആകാശത്തേയ്ക്കു തുറന്നുവച്ച
ഹുക്കയിൽ നിന്ന
കണ്ണിൽ പുക നിറയുന്നു,
മഴ വീണ മരുഭൂമി പോലെ
വിഷാദം പൊള്ളുന്ന,
ഒരു നിറവുമില്ലാത്ത
വൈകുന്നേരങ്ങൾ
പകലിനെ വിഴുങ്ങി 

വെറുതേ പ്രണയിക്കുന്നു...

Saturday, May 21, 2016

ഒരു ചിരി.

മൗനത്തിന്റെ ഇടവഴിയിൽ
മനസ്സു പാറിയ
നട്ടുച്ച നേരത്ത്,
വിയർത്തൊലിച്ച കവിളിൽ,
വെയിൽ ചുംബനം വരച്ച
നേർത്തവര പോലെ ഒരു ചിരി,
ആർക്കും വേണ്ടാതെ
വന്നു പോകുന്നു.

Tuesday, May 17, 2016

അഴകില്ലാത്തതും അകത്തുള്ളതും.

പുറംതിരിഞ്ഞ പുസ്തകക്കെട്ടുകൾക്കിടയിൽ
സ്വാർത്ഥതയുടെ വിരലുകൾ കൊണ്ട്
മുറിവേൽക്കുന്ന മഴനേരത്ത്,
ഒറ്റവരിയിലെ ഒറ്റയാകുന്ന ഹൃദയത്തിലേയ്ക്ക്
ഒരു വരിയുമെഴുതിയിടാതെന്റെ പെൺചിന്തകൾ..

മരുഭൂമി,
മഴകൊള്ളുന്ന പെണ്ണ്,
പഴുത്തുവീഴുന്ന ഓർമ്മകൾ,
കറുത്തുതുടങ്ങുന്ന ചുണ്ടിലേക്ക്
ദാഹിച്ചസ്തമിക്കുന്ന പുകമറകൾ,
ഒരുന്മാദത്തിന്റെ സാരിത്തലപ്പുകൊണ്ട്
എന്റെ ശിരസ്സു മറച്ചിരിക്കുന്നു,
എത്രയോ വട്ടം നനഞ്ഞകണ്ണുകൾ
തുറന്നിരിക്കുന്നു,
ചേർത്തുപിടിക്കാൻ കൊതിക്കുമ്പോഴൊക്കെ
ചിരിയകലങ്ങൾ കൊണ്ട് തെന്നിമാറുന്നവർ
സ്വപ്നങ്ങളിൽ വന്നു പോകുന്നു.
അഴകില്ലാത്ത ഉടലുകളുടെ കിതപ്പ്
ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ ശ്വാസംമുട്ടി മരിക്കുന്നു..
കണ്ണാടിക്കു മുന്നിൽ നിന്ന്
എന്നിലേക്ക്‌ നടന്നു മടുത്ത ദൂരങ്ങൾ
ഇറങ്ങിയോടാൻ ഇടമില്ലാത്ത ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ
ഉള്ളിലിരുന്നു ചങ്ങല കിലുക്കുന്നു,
കൈ നീട്ടിയടുപ്പിക്കാത്ത പ്രേമം
കയ്ചുകൊണ്ട് തൊണ്ടയിൽ
ഞാനുപേക്ഷിക്കാതെ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു.

പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
ഒരു പെണ്ണുകൂടി
കുന്നിൻ മുകളിൽ നിന്ന്
മരുഭൂമിയിലേയ്ക്ക് ചാടുന്നു,
മരണത്തിന്റെ വരണ്ടമണം
താഴ്വരയിൽ കൊയ്തെടുക്കുന്നു,
കഥ തുടങ്ങുന്നു.. ഒടുങ്ങുന്നു..

Friday, May 13, 2016

ഇര വിരലുകൾ.

ആദ്യാക്ഷരം കൊണ്ട് മുറിവേൽക്കുന്നു
വരികൾ ചിതറി കവിത ചാവേറാകുന്നു.

തെരുവിലൊരു പെണ്ണ്
പൊളിഞ്ഞ വീടിനുള്ളിൽ
പെണ്ണാടയാളങ്ങളെ തിരയുന്നവന്റെ കാൽക്കീഴിൽ
ഞെരിഞ്ഞു മരിക്കുന്നു,
പുറത്ത്
വേർപെട്ട വിരലുകളിൽ മഷി മുക്കി
സ്വസ്ഥരായ്
നമ്മൾ ചൂണ്ടുവിരലുകളെ ചരിത്രമാക്കുന്നു!

Saturday, May 7, 2016

*ഒതപ്പ് വായിച്ച്..

പ്രിയപ്പെട്ട കരീക്കൻ,
എനിക്കു ചുറ്റും
നീ മാത്രമാണ്.
വിശുദ്ധകുപ്പായത്തിനുള്ളിലെ
ഉന്മാദത്തിന്റെ പ്രാർഥനയിൽ
നീയൊഴുകിയ പുഴകളുടെ തണുപ്പുകൊണ്ടെന്നെ വിയർപ്പിക്കുന്നവനേ,
നിന്റെ മെലിഞ്ഞു നീണ്ട കയ്യിലെ മുറിവുകൾ
എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ 'ഒതപ്പാകുന്നു'.
നിന്റെ വിറക്കുന്ന ചുണ്ടുകളിലെ പ്രലോഭനം
എന്റെ പ്രണയത്തിലേക്കുള്ള മുങ്ങിമരണങ്ങളും..

മഴയും വെയിലും കൊള്ളുന്ന മാർഗലീത്താ,
നിന്നെ കാത്ത്
എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ വീഞ്ഞു പുളിക്കുന്നു,
ഒളിച്ചോടിപ്പോയവന്റെ വിത്ത്
വരികളില്ലാത്ത വായനപോലെ
നിന്റെ പ്രേമം വെളിപ്പെടുത്തട്ടെ..

നനഞ്ഞ വിരലുകൾക്കും
കിതക്കുന്ന ശരീരത്തിനുമിടയിൽ
കുന്നിന്മുകളിലെ കാവിൽ
പടർന്നു പോകാനിടമില്ലാത്ത
പ്രേമവുമായവളെ നോക്കുന്നവനേ,
നിന്റെ അഭയങ്ങളുടെ പാതിയായവളിതാ
നിന്റെ വിളറിയ കവിളുകളിലേയ്ക്ക്
സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥന കോറിയിടുന്നു..
പ്രേമത്തിന്റെ ഈ കിരീടം
അവളെ ഭാരപ്പെടുത്തുന്നില്ല,
ചെങ്കോലുകൾ
ചാട്ടയടികളാകുന്നില്ല..
പ്രിയപ്പെട്ടവനേ,
നീയവളിൽ പൂർണ്ണനാകുന്നു,
പള്ളിമേടയിലെ തണുത്ത തറയേക്കാൾ
സ്വസ്ഥനായി
അവളുടെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ
നീയുറങ്ങുന്നു...
(* കടപ്പാട് : സാറാജോസഫിന്റെ ഒതപ്പ് എന്ന നോവൽ വായിച്ച്)

Friday, May 6, 2016

മുറുക്കിത്തുപ്പുന്ന കുമ്പസാരങ്ങൾ.

ചില്ലക്കും ചിറകിനുമിടയിൽ
പറന്നടുക്കാനാകാത്തൊരാകാശമുണ്ട്,
വിരലിനും ചുണ്ടിനുമിടയിൽ
വിളറിപ്പോകുന്ന വിശപ്പുകളും.
എന്റെ കുമ്പസാരം കള്ളങ്ങളുടേതാണ്
എന്റെ നിശബ്ദത
ഏറ്റുപറച്ചിലുകളുടെ മൗനത്തിന്റേതും.
തണുത്ത തറയിൽ
നിഴലൊട്ടി നിലവിളിക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ
കരയണം,
ഭാരിച്ച മേലങ്കിയൂരി
സ്വതന്ത്രമാവണം.
നാറുന്നതെന്ന്
നിങ്ങൾക്കു തോന്നിയേക്കാവുന്ന തോൾസഞ്ചിയിൽ,
ദിവസങ്ങൾ പഴകിയ ഭക്ഷണപ്പൊതിയിലൂടെ
വിരലുകൾ സ്വർഗം തൊടുമ്പോൾ,
ആവിപാറുന്ന നിങ്ങളുടെ അടുക്കളയിൽ നിന്നു വീണ
തിളച്ച മഴകളുടെ ഓർമ്മകൾ കുടഞ്ഞ്‌
ഒളിച്ചു പോകാനൊരിടം വേണം...
മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന തിടുക്കങ്ങളുടെ കോപ്പയിൽ തട്ടി
മനസ്സു വല്ലാതെ പൊള്ളിയിരിക്കുന്നെന്ന് വിളിച്ചുപറയാനൊരിടം...
(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : http://paintings.name/image-files/abstract-art-introspective.php )

Tuesday, May 3, 2016

പെണ്ണിര.

ചീന്തിയെറിയുന്ന കടലാസ്സും
ചുമരെഴുത്തിലെ ചിത്രങ്ങളും നോക്കി
ചിതലുകേറുന്ന ഉടലും പൊത്തി
ഇരുട്ടിൽ ഒരായിരം പെണ്ണുങ്ങൾ,
പിന്നിൽ ഇരപിടിക്കുന്ന
പേരിടാനാകാത്ത ഇരുകാലികൾ..

അവള്‍ അമ്മ.

ആത്മാവിലുറങ്ങുന്ന ഓരോ തിരയിലും
മണ്ണായി
മരമായി
തണലായവള്‍...
നെഞ്ചുപൊള്ളിക്കുന്ന ചുംബനപ്പച്ചയില്‍
അമ്മിഞ്ഞത്തണുപ്പിറ്റി
കടലായവള്‍...
തിരുത്തിയെഴുതാത്ത കല്ലുചുമരിലെ
കരിയടയാളത്തിലും
കനിവായവള്‍...
തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്ന തരിമ്പുസ്നേഹങ്ങളില്‍
ചിറകൊതുക്കി എപ്പൊഴോ പറക്കുവാ-
നാകാശം തന്നവള്‍...
(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : http://fineartamerica.com/featured/love-1-sagarika-sen.html )

Saturday, April 30, 2016

ഒരു മഴ വൈകുന്നേര ചിന്തകൾ.

പ്രണയം
കെട്ടിപ്പിടിക്കുമ്പോൾ മാത്രം കൂടിച്ചേരുന്ന ഒന്നല്ല,
കെട്ടയയുമ്പോൾ
കിറുക്കിറങ്ങുമ്പോൾ
കണ്ണകലങ്ങളെ
കീഴടക്കലത്രേ!

തണുത്ത മുഖങ്ങളിലേയ്ക്കു വീശുന്ന
നരച്ചകാറ്റുമായൊരു മഴച്ചങ്ങാത്തം.

നീ
ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്നു,
ഞാൻ
നിന്റെ കണ്ണുകളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു,
നമ്മൾ
കള്ളത്തരത്തിന്റെ കല്ലുരുട്ടി
കണ്ണുകളിലൂടെ ഒളിച്ചുപോകുന്നു.
(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : http://www.studded-hearts.com/2014/05/judith-geher-paintings/ )

Wednesday, April 27, 2016

തിരിഞ്ഞുനോട്ടം.

നിന്നിലേക്കു നടന്നു തീർക്കുന്ന വേനലുകളിൽ
എന്റെ നഗ്നത പരിഹസിക്കപ്പെട്ട കിടക്കയിൽ
കാമുകനോട് കള്ളം പറഞ്ഞ രാത്രിയിൽ
ഇലകൊഴിച്ച ചെമ്പകത്തെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച നട്ടുച്ചയ്ക്ക്
പടർന്നുകയറാത്ത വള്ളികൾ കൊണ്ട്
വലിഞ്ഞുമുറുക്കപ്പെട്ട വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ
ഒക്കെ ഞാൻ നിന്നിലേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞു നടക്കുകയായിരുന്നു,
മറന്നു കൊണ്ട്...
വെറുത്തു കൊണ്ട്...
മത്തുപിടിച്ചു കൊണ്ട്...

Monday, April 25, 2016

*തലക്കുത്ത്.

കയറ്റുകട്ടിൽ,
മരണം മണക്കുന്ന നല്ലെണ്ണ,
മഴനനഞ്ഞൊരു കിഴവി
മൺവിളക്കിൽ
മനസ്സിലിരുന്നു കത്തുന്നു,
സ്വപ്നത്തിൽ
കൂനിപ്പിടിച്ചൊരു നിഴൽ
വിശന്നു വിശന്ന്
വിഷം തിന്നു ചാകുന്നു!
(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : http://betterphotography.in/contest-photo/13-017203/ )

(*തലക്കുത്ത് എന്ന ആചാരത്തെക്കുറിച്ചു വന്ന പത്രവാർത്ത‍ വായിച്ച്)