Sunday, March 20, 2016

വേനൽ, മഴ, മഞ്ഞ്.

ഏകാന്തതയുടെ കുന്നുകളിൽ
ക്ഷയക്കൂടുപോലെ പിടയുന്ന
മണ്ണു നെഞ്ചിൽ,
നിനക്കൊപ്പം പങ്കിട്ട ശൈത്യകാലം
എന്റെ ഹൃദയത്തെ പൊള്ളിക്കുന്നു.

പ്രണയം വറ്റിയൊരു പുഴയെ
വേനൽ കുടിച്ചുതീർക്കുന്നതെങ്ങനെ എന്നു പറഞ്ഞ്,
ഉഷ്ണിക്കുന്ന തുരുത്തിൽ,
നിന്റെ കണ്ണിൽ കുരുങ്ങിയ നോട്ടങ്ങളെ
തിരിച്ചുപിടിക്കാനാവാത്ത
എന്റെ ചിലരാത്രികളുടെ മൂളലുകളിൽ,
ഏതോ ചീവീടു മടുത്തുറങ്ങുന്നുണ്ട്.

ഈ വേനലും കടന്നു പോകും,
വറ്റിയ പുഴ
വരണ്ടു മരിച്ച്,
മറക്കപ്പെട്ട്,
ഏതോ പൂവിന്റെ തേങ്ങലിൽ,
മഞ്ഞുകാലമായ് വരും.
അന്നും,
വരുത്തൻ ചീവീടുകൾ,
മടുത്തുറങ്ങുന്ന മൂവന്തിയിൽ
വറ്റിയ കണ്ണുകളുമായി
ഇരുട്ടിൽ പെയ്ത മഴകളിലേയ്ക്ക്
നോട്ടം പായിക്കുകയാവും.
വേനലും മഴയും മഞ്ഞും,
നമുക്കുകിട്ടിയ ഋതുശാപങ്ങളുടെ ശൈത്യവും
ഒരു കഥ പറഞ്ഞു തന്ന്
നമ്മിലേയ്ക്ക് ചുഴിഞ്ഞു നോക്കുകയാവും..

No comments:

Post a Comment

Your comments here