Saturday, March 5, 2016

അന്ധൻ.


ഇലകൾ കൊഴിയുമ്പോൾ
നമ്മൾ കൊഴിയുന്നു,
വരിതെറ്റിയ കുഞ്ഞനുറുമ്പു വന്നുകയറിയ
ശിശിരരാത്രി പോലെ,
ശിഖരം കാണിച്ചിരിക്കുന്ന
മരത്തിന്റെ നഗ്നതയിൽ,
ഓരോ ഓർമ്മയും
ഉമ്മകൾ തന്ന്
കുളിർപ്പിക്കുന്നു.
അക്ഷരങ്ങളെ പെറുക്കിക്കൂട്ടിയ
അന്ധന്റെ വഴി തേടി,
പതിഞ്ഞ കാലടികളുമായി
പാതിയിടറാതെ
പാവം ചുണ്ടുകൾ
നടന്നുപോകുന്നുണ്ട്,
ആരുമറിയാതെ,
പകൽ വെളുക്കുന്നില്ലെന്നും
രാവിരുട്ടുന്നില്ലെന്നും
പുലമ്പിക്കൊണ്ട്.
അന്ധൻ,
ഇരുട്ടിൽ
ഇല്ലാതാകുന്ന വെളിച്ചത്തെ
പാത്തുവച്ചവൻ!

No comments:

Post a Comment

Your comments here