Wednesday, June 22, 2016

മുറിവരകൾ.

വിഷാദത്തിന്റെ നീലമുള്ളുകൾ
മഞ്ഞുമൂടിക്കിടക്കുന്ന നിന്റെ നിശബ്ദത
അടുക്കളവക്കത്തു കൂനിക്കൂടിയിരിക്കുന്ന ഞാൻ
ഓർമ്മകളുടെ ഗോവണിയിറങ്ങി
ചുംബിച്ചു ചുവക്കുന്ന നിഴലുകൾക്കുമീതേ
ഇലകൊഴിച്ച മഴവെട്ടങ്ങൾ.
മുറിഞ്ഞ വിരലുകൾ കൊണ്ടു
കഥപറഞ്ഞ നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ
എന്റെ ചക്രവാളങ്ങളസ്തമിക്കുന്നു.
പൂവരശു തണലിൽ
തളംകെട്ടിയ ദാഹങ്ങളിലേയ്ക്ക്
ഏതോ വേനൽ കൈവീശി
നടന്നു പോകുന്നു.
വിവശമായ ഒരു ഗന്ധത്തിലേയ്ക്ക്
മോഹങ്ങളൊക്കെയൊളിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു.
രാത്രിയുടെ ചില്ലകൾ
നമ്മുടെ പാദങ്ങളിലേയ്ക്ക്
പിച്ചവയ്ക്കുമ്പോൾ മാത്രം
നാമുന്മത്തരായി നൃത്തം ചെയ്യുന്നു,
എഴുത്തുപുരകളിലെ വരണ്ട അക്ഷരങ്ങൾ
നമ്മോടുകൂടെ ഇണചേരുന്നു.
ചെളികയറിയ നഖക്കുത്തുകൾക്കു പിന്നിൽ
അപ്പോഴും ചിലമുഖങ്ങൾ നമ്മൾ ഒളിച്ചുവയ്ക്കുന്നു.
നീയെന്റെ ശരീരത്തിലേയ്ക്ക്
മഴകൊണ്ട വിരലുകളെ നട്ടുവയ്ക്കുമ്പോൾ
എന്നിലെ വസന്തം പെയ്യുന്ന മരങ്ങളിൽ
പേരിടാത്തൊരു ഋതു പിറക്കുന്നു,
പങ്കിട്ടെടുത്തു മുറിവേറ്റ പലകടലുകളെ നാമപ്പോൾ
സ്നേഹത്തിന്റെ മുറിവരകൾ കൊണ്ട് മൂടിവയ്ക്കുന്നു..
(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : http://88artstreet.com/love-impression )

Sunday, June 12, 2016

ഉള്ളിൽ.

ഇല കൊഴിയുന്നു!
ആകാശത്തേയ്ക്കു തുറന്നുവച്ച
ഹുക്കയിൽ നിന്ന
കണ്ണിൽ പുക നിറയുന്നു,
മഴ വീണ മരുഭൂമി പോലെ
വിഷാദം പൊള്ളുന്ന,
ഒരു നിറവുമില്ലാത്ത
വൈകുന്നേരങ്ങൾ
പകലിനെ വിഴുങ്ങി 

വെറുതേ പ്രണയിക്കുന്നു...