Tuesday, September 27, 2016

പറുദീസയിലേയ്ക്കിറങ്ങിപ്പോയ രണ്ടുപേർ.

പ്രേമത്തോടെ
എന്നെ പാനം ചെയ്യുന്നവനേ,
ഈ കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ
എതുകാരണങ്ങളുടെ കുരിശിലാണ്
നീ തറയ്ക്കപ്പെടുന്നത്?
ഏതു മൗനത്തിന്റെ മുൾക്കിരീടത്തിലാണ്
നീ വായിക്കപ്പെടുന്നത്?
നിന്റെ നോട്ടം
എന്റെ കണ്ണിൽ തറഞ്ഞ മുള്ളാകുന്നു.
വിയർത്തു വേദനിക്കുമ്പോൾ
സ്നേഹത്തിന്റെ അപ്പം വച്ചുനീട്ടുന്ന
അവസാനത്തെ കഴുമരത്തിലേയ്ക്ക് 
നമുക്കിറങ്ങി നടക്കാം.
ഏദനിൽ,
ആപ്പിളുകൾ പൂക്കുന്ന തോട്ടത്തിനരികിൽ,
പലനിറമുള്ള ചെമ്പരത്തികൾ നട്ട്,
കിളിയും പാമ്പും വന്നവിടമാകെ
കാടാകുന്നതുവരെ,
കാത്തിരിപ്പിന്റെ പച്ചപ്പിലുറങ്ങാം.
കുളിരുകളുടെ ചെറുതേൻ കുടി-
ച്ചിണക്കുരുവികളെപ്പോലെ,
കളവുപറയുന്ന കാറ്റുമായ്ക്കൂടി
ലഹരികൾ രുചിക്കാം.
ആകാശച്ചെരുവിലെ അരുവിയിൽ കുളിച്ച്
ആത്മാവുകുതിരുമ്പോൾ,
ദേഹം വിശക്കുമ്പോൾ,
ഹൃദയം വിളമ്പുന്ന വിരുന്നുകാരാകാം.

നിന്റെ കൈപിടിക്കുമ്പോൾ മാത്രം
ഓർമ്മകൾ ഇലകൊഴിക്കുന്നൊരു മരമായ്,
ഇനിയും പൊഴിഞ്ഞുതീരാത്ത
പ്രേമത്തിൻ നൂലുപൊന്തിയ
കമ്പിളിയും പിഴിഞ്ഞുണക്കി ഞാൻ.

പാതിമുറിഞ്ഞ കണ്ണീരിനി
മണ്ണിലെന്റെ വിരഹം
വരച്ചിടുന്ന രാത്രിയിൽ,
ഉമ്മകൾ വീണ നെറുകുകൾ തുടച്ച്
ദേവാലയങ്ങളടഞ്ഞ വഴിയിൽ,
ഒരുവട്ടം കൂടി
പ്രേമം നഷ്ടപ്പെടാത്തവരായ്
നമുക്ക് പുനർജനിക്കണം.
കടുംചുവപ്പുള്ള ചെമ്പരത്തികൾ കൊണ്ട്
അന്നും നീ എന്റെ കഴുത്തിൽ ചുംബിക്കുമെന്നെനിക്കറിയാം!

എന്നെ വരിഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള
നിന്റെ മോഹങ്ങളുടെ പറുദീസയിൽ,
കടൽമേശയ്ക്കിരുപുറമിരിക്കുന്ന
നമ്മുടെ കണ്ണുകളിലെ
മഷിയുണങ്ങാത്തൊരിടവേളയാകട്ടെ
ഇനിയുള്ള ഓരോ ഇറങ്ങിപ്പോക്കും!
(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : http://canvaspainting4less.com/category/abstracts-and-modern-art/ )

12 comments:

  1. ഇങ്ങനെയാണോ കവിത എഴുതുന്നത്?
    ഓരോ വാക്കുകൊണ്ടും ചിത്രം വരച്ചിട്ട് ....അതിസുന്ദരം!

    ReplyDelete
    Replies
    1. :):)നന്ദി എൻ.പി.എസ്..

      Delete
  2. വായിച്ചു, ഇഷ്ടപ്പെട്ടു, കുറച്ചു കൂടി മുൻപ് വായിക്കാമായിരുന്നു എന്നു തോന്നി :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. നന്ദി സുഹൃത്തേ..:)

      Delete
  3. കൊള്ളാം. ഇത് തന്നെ കുറച്ചു കൂടി കാവ്യാത്മകമായി എന്ത് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു കൂടാ?

    ReplyDelete
    Replies
    1. ശ്രമിക്കാം സുഹൃത്തേ..:)

      Delete
  4. എവിടെ എഴുത്തുകാരീ??

    ReplyDelete
  5. ഇപ്പോ എവിടെ?കാണുന്നില്ലല്ലോ!!?!??

    ReplyDelete

Your comments here