Monday, May 8, 2017

മറഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട് ചിലകട്ടുറുമ്പുകൾ.

മഞ്ഞുവീഴുന്നത്
മരവിച്ചൊരൊറ്റയടിപ്പാതയിലെ
ഇനിയും മധുരം വിളമ്പുന്ന
നിന്റെ കണ്ണുകളിലൂടെയാകുമ്പോൾ,
മഴയാകാതെ എന്റെ ഓർമ്മകൾ
മടങ്ങിപ്പോകുവതെങ്ങിനെ?
ഹൃദയം വറ്റിപ്പോകുന്ന

ചില വെയിലനക്കങ്ങളിൽ
നാമിനിയും ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ,

മരച്ചുവടുകൾ
മറവിയുടുത്ത ചെമ്പകങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറയുമ്പോൾ,
ആകാശത്തുനോക്കി കരഞ്ഞുകൊണ്ടു
നമുക്കൊരു കടലുണ്ടാക്കണം,
പറഞ്ഞുതീരാത്ത രാത്രികളുടെ
മധുരമുള്ള മുറിവുകൾ കൊണ്ടുപായകെട്ടിയൊരു

വഞ്ചിയുണ്ടാക്കണം,
തുഴഞ്ഞുപോകുന്ന ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴത്തിലേക്ക്
മറിഞ്ഞുവീഴാനൊരു മഴക്കാലമെങ്കിലും കരുതിവച്ച്,
മറഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട് ചിലകട്ടുറുമ്പുകൾ.
വെറുതേ മൗനത്തിലേക്കു തറച്ചുവച്ച്
ഓർമ്മകളുടെ മധുരംകൊണ്ടുകടിക്കുന്ന
ചിലകട്ടുറുമ്പുകൾ.
അവരിപ്പൊഴും എനിക്കുള്ളിൽ
നിന്റെ കാടൊരുക്കുന്നുണ്ട്,
വെയിൽകിതപ്പുകളെ പുതച്ചുകൊണ്ട്
ആകാശംനോക്കാതെ ഞാനിന്നും
നിന്റെ വേരുകളിലേയ്ക്ക്
എന്നെപ്പറിച്ചു നടുന്നു,
നാമിരുപേർ ചേർന്ന്
ഒരുകാടാകുന്നു.
ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് പൂവിറുത്ത്
ഓരോകിളിയും
നമ്മുടെ നിശബ്ദതയിലേയ്ക്ക്
സ്നേഹത്തിന്റെ എരിവുപകുത്തുവയ്ക്കുന്നു.

(ചിത്രം ഇവിടെ നിന്ന് : http://familyfriendseverythingyouneed.blogspot.in/2013/02/abstract-paintings.html)

No comments:

Post a Comment

Your comments here