Saturday, November 4, 2017

അഴകില്ലാത്തതും അകത്തുള്ളതും


ഒക്ടോബർ ലക്കം പച്ചക്കുതിരയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കവിത

പുറംതിരിഞ്ഞ പുസ്തകക്കെട്ടുകൾക്കിടയിൽ
സ്വാർത്ഥതയുടെ വിരലുകൾ കൊണ്ടു-
മുറിവേൽക്കുന്ന മഴനേരത്ത്,
ഒറ്റവരിയിലെ ഒറ്റയാകുന്ന ഹൃദയത്തിലേയ്ക്ക്
ഒരു വരിയുമെഴുതിയിടാതെന്റെ

പെൺചിന്തകൾ..

മരുഭൂമി,
മഴകൊള്ളുന്ന പെണ്ണ്,
പഴുത്തുവീഴുന്ന ഓർമ്മകൾ,
കറുത്തുതുടങ്ങുന്ന ചുണ്ടിലേക്ക്
ദാഹിച്ചസ്തമിക്കുന്ന പുകമറകൾ.
ഒരുന്മാദത്തിന്റെ സാരിത്തലപ്പുകൊണ്ട്
എന്റെ ശിരസ്സു മറച്ചിരിക്കുന്നു.
എത്രയോ വട്ടം നനഞ്ഞകണ്ണുകൾ
തുറന്നിരിക്കുന്നു.
ചേർത്തുപിടിക്കാൻ കൊതിക്കുമ്പോഴൊക്കെ
ചിരിയകലങ്ങൾ കൊണ്ട് തെന്നിമാറുന്നവർ
സ്വപ്നങ്ങളിൽ വന്നു പോകുന്നു.
അഴകില്ലാത്ത ഉടലുകളുടെ കിതപ്പ്
ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ ശ്വാസംമുട്ടി മരിക്കുന്നു...
കണ്ണാടിക്കു മുന്നിൽ നിന്ന്
എന്നിലേക്ക്‌ നടന്നു മടുത്ത ദൂരങ്ങൾ
ഇറങ്ങിയോടാൻ ഇടമില്ലാത്ത ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ
ഉള്ളിലിരുന്നു ചങ്ങല കിലുക്കുന്നു.
കൈ നീട്ടിയടുപ്പിക്കാത്ത പ്രേമം
കയ്ചുകൊണ്ട് തൊണ്ടയിൽ
ഞാനുപേക്ഷിക്കാതെ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു.

പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
ഒരു പെണ്ണുകൂടി
കുന്നിൻ മുകളിൽ നിന്ന്
മരുഭൂമിയിലേയ്ക്ക് ചാടുന്നു,
മരണത്തിന്റെ വരണ്ടമണം
താഴ്വരയിൽ കൊയ്തെടുക്കുന്നു,
കഥ തുടങ്ങുന്നു... ഒടുങ്ങുന്നു...

No comments:

Post a Comment

Your comments here